spokój II

I

wykrzyknik

  • Definicja
    tym słowem mówiący nakazuje komuś, żeby przestał hałasować i przeszkadzać innym i był cicho
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Relacje międzyludzkie

    określenia relacji międzyludzkich

  • Cytaty

    Wszystko to ucina głos pułkownika ze złotą gwiazdą Bohatera Związku Radzieckiego na piersi: - Spokój! Siedzieć cicho! Nie rozmawiać po czesku!

    źródło: NKJP: Tu Breżniew. Co to ma znaczyć, Sasza?, Dziennik Polski, 2003-08-22

    Gdy dochodzili do baraku, Saba rozszczekała się niespodziewanie. - Saba! Spokój! - zawołał chłopiec, ale pies nie posłuchał.

    źródło: NKJP: Beta Ostrowicka: Kraina kolorów: księga intryg, 1999

    - Spokój! Obaj! Zupełnie jak dzieci! Nic, tylko schlać się i do nożów.

    źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

    - Miałeś przynieść wszystkie poprzednie wersje! - Mówił szef, że... - Spokój! Cisza! Za karę nie masz prawa oddalić się od swego stanowiska pracy na więcej niż pół metra. Zrozumiano?

    źródło: NKJP: Mariusz Szczygieł: Przez zęby, Gazeta Wyborcza, 1993-02-22

    Poza tym nauczyciele bardzo często po prostu dzieci nie lubią, dlatego ich pedagogiczne metody to przede wszystkim krzyk: „Cisza, spokój!”, a w ostateczności - dwója za rozmawianie na lekcji, za nieprzyniesienie zeszytu.

    źródło: NKJP: Tomasz Kłys: Oskarżam nauczycieli, Gazeta Wyborcza, 1995/10/05
  • Odmiana

    część mowy: wykrzyknik

  • Pochodzenie

    Zob. spokój I, spokojnie.
    Por. uspokoić się

CHRONOLOGIZACJA:
Zob. spokój I
CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO
Data ostatniej modyfikacji: 13.09.2011