spokój II

Wszystko to ucina głos pułkownika ze złotą gwiazdą Bohatera Związku Radzieckiego na piersi: - Spokój! Siedzieć cicho! Nie rozmawiać po czesku!

źródło: NKJP: Tu Breżniew. Co to ma znaczyć, Sasza?, Dziennik Polski, 2003-08-22

Gdy dochodzili do baraku, Saba rozszczekała się niespodziewanie. - Saba! Spokój! - zawołał chłopiec, ale pies nie posłuchał.

źródło: NKJP: Beta Ostrowicka: Kraina kolorów: księga intryg, 1999

- Spokój! Obaj! Zupełnie jak dzieci! Nic, tylko schlać się i do nożów.

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

- Miałeś przynieść wszystkie poprzednie wersje! - Mówił szef, że... - Spokój! Cisza! Za karę nie masz prawa oddalić się od swego stanowiska pracy na więcej niż pół metra. Zrozumiano?

źródło: NKJP: Mariusz Szczygieł: Przez zęby, Gazeta Wyborcza, 1993-02-22

Poza tym nauczyciele bardzo często po prostu dzieci nie lubią, dlatego ich pedagogiczne metody to przede wszystkim krzyk: „Cisza, spokój!”, a w ostateczności - dwója za rozmawianie na lekcji, za nieprzyniesienie zeszytu.

źródło: NKJP: Tomasz Kłys: Oskarżam nauczycieli, Gazeta Wyborcza, 1995/10/05