pokaleczyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

spowodować, że ktoś wielokrotnie doznał urazu psychicznego

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

emocje i uczucia

hiperonimy:

poranić

	- Coraz więcej żołnierzy wraca żywych i wracają jako problem, poważnie pokaleczeni psychicznie. źródło: Internet: zrobtowwawie.blox.pl
	Były to czasy trudne do zapomnienia, zwłaszcza dla tych, którzy wyszli z nich ciężko pokaleczeni na ciele i na duszy. źródło: NKJP: Jan Nowak-jeziorański: Dwa razy niepodległość, Gazeta Wyborcza, 1993-11-12
	Tym razem splotły się losy trzech postaci: dr Lectera, pokaleczonego psychicznie młodego śledczego FBI, specjalisty od seryjnych zabójców, Willa Grahama i rytualnego rzeźnika zwanego przez brukową prasę Zębową Wróżką [...]. źródło: NKJP: Renata Sas: Kto aresztował Hannibala?, Express Ilustrowany, 2002-10-28
	W szczytowym okresie konfliktu, gdy do Rosji, ale też na Białoruś, Ukrainę czy Litwę, po raz pierwszy na skalę masową zaczęły docierać zaplombowane trumny ze zwłokami żołnierzy; gdy z Afganistanu zaczęli wracać pokaleczeni fizycznie i psychicznie dwudziestoletni weterani wojenni, nikt nie chciał więcej posyłać swoich chłopców na nie swoją wojnę. źródło: NKJP: Sławomir Popowski: Wejście bez wyjścia, Polityka nr 36 (2721), 2009-09-05

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pokaleczyłem +(e)m pokaleczył	pokaleczyłam +(e)m pokaleczyła	pokaleczyłom +(e)m pokaleczyło	pokaleczyliśmy +(e)śmy pokaleczyli	pokaleczyłyśmy +(e)śmy pokaleczyły
2 os.	pokaleczyłeś +(e)ś pokaleczył	pokaleczyłaś +(e)ś pokaleczyła	pokaleczyłoś +(e)ś pokaleczyło	pokaleczyliście +(e)ście pokaleczyli	pokaleczyłyście +(e)ście pokaleczyły
3 os.	pokaleczył	pokaleczyła	pokaleczyło	pokaleczyli	pokaleczyły

bezosobnik: pokaleczono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		pokaleczmy
2 os.	pokalecz	pokaleczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pokaleczyłbym bym pokaleczył	pokaleczyłabym bym pokaleczyła	pokaleczyłobym bym pokaleczyło	pokaleczylibyśmy byśmy pokaleczyli	pokaleczyłybyśmy byśmy pokaleczyły
2 os.	pokaleczyłbyś byś pokaleczył	pokaleczyłabyś byś pokaleczyła	pokaleczyłobyś byś pokaleczyło	pokaleczylibyście byście pokaleczyli	pokaleczyłybyście byście pokaleczyły
3 os.	pokaleczyłby by pokaleczył	pokaleczyłaby by pokaleczyła	pokaleczyłoby by pokaleczyło	pokaleczyliby by pokaleczyli	pokaleczyłyby by pokaleczyły

bezosobnik: pokaleczono by

bezokolicznik: pokaleczyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: pokaleczywszy

gerundium: pokaleczenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: pokaleczony

+

pokaleczyć

+

KOGO

Zob. kaleka