oskubać - Wielki słownik języka polskiego PAN

Definicja

3.

pot. sprawić, że ktoś oddaje komuś dużo pieniędzy, tracąc na tym, a wzbogacając kogoś innego

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Finanse

czynności, przedmioty związane z pieniędzmi

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

Relacje znaczeniowe

synonimy:

obskubać
skubnąć
spłukać

Cytaty

Ona jest utrzymanką podstarzałych bogaczy, on – skromnym kelnerem, ale oboje skończą po tej samej stronie barykady, wykorzystując swój wdzięk do oskubania naiwniaków z fortuny.

źródło: NKJP: Ewa Drab: Brylancik. Tylko jeden, Esensja, 2007-04

- Czemuż to on winien, że go oskubano z mieszkania, wyrzucono na bruk i jeszcze usiłuje się z niego zrobić wariata.

źródło: NKJP :(jaz): Dwa lata na klatce schodowej, Express Ilustrowany, 2001-10-13

Byłem goły. Oskubany do czysta i dodatkowo jeszcze zadłużony.

źródło: NKJP: Zdzisław Szczepaniak: Dziewczyna z Trogiru i inne opowiadania, 2005

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	oskubię	oskubiemy
2 os.	oskubiesz	oskubiecie
3 os.	oskubie	oskubią

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	oskubałem +(e)m oskubał	oskubałam +(e)m oskubała	oskubałom +(e)m oskubało	oskubaliśmy +(e)śmy oskubali	oskubałyśmy +(e)śmy oskubały
2 os.	oskubałeś +(e)ś oskubał	oskubałaś +(e)ś oskubała	oskubałoś +(e)ś oskubało	oskubaliście +(e)ście oskubali	oskubałyście +(e)ście oskubały
3 os.	oskubał	oskubała	oskubało	oskubali	oskubały

bezosobnik: oskubano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		oskubmy
2 os.	oskub	oskubcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	oskubałbym bym oskubał	oskubałabym bym oskubała	oskubałobym bym oskubało	oskubalibyśmy byśmy oskubali	oskubałybyśmy byśmy oskubały
2 os.	oskubałbyś byś oskubał	oskubałabyś byś oskubała	oskubałobyś byś oskubało	oskubalibyście byście oskubali	oskubałybyście byście oskubały
3 os.	oskubałby by oskubał	oskubałaby by oskubała	oskubałoby by oskubało	oskubaliby by oskubali	oskubałyby by oskubały

bezosobnik: oskubano by

bezokolicznik: oskubać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: oskubawszy

gerundium: oskubanie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	oskubanie	oskubania
D.	oskubania	oskubań
C.	oskubaniu	oskubaniom
B.	oskubanie	oskubania
N.	oskubaniem	oskubaniami
Ms.	oskubaniu	oskubaniach
W.	oskubanie	oskubania

imiesłów przymiotnikowy bierny: oskubany

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	oskubany	oskubany	oskubany	oskubane	oskubana
D.	oskubanego	oskubanego	oskubanego	oskubanego	oskubanej
C.	oskubanemu	oskubanemu	oskubanemu	oskubanemu	oskubanej
B.	oskubanego	oskubanego	oskubany	oskubane	oskubaną
N.	oskubanym	oskubanym	oskubanym	oskubanym	oskubaną
Ms.	oskubanym	oskubanym	oskubanym	oskubanym	oskubanej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	oskubani	oskubani	oskubane	oskubane
D.	oskubanych	oskubanych	oskubanych	oskubanych
C.	oskubanym	oskubanym	oskubanym	oskubanym
B.	oskubanych	oskubanych	oskubanych	oskubane
N.	oskubanymi	oskubanymi	oskubanymi	oskubanymi
Ms.	oskubanych	oskubanych	oskubanych	oskubanych

odpowiedniki aspektowe: oskubywać , skubać

Składnia

+

oskubać

+

KOGO + (z CZEGO)

Pochodzenie

Zob. skubać