skąd

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

3. - Przyjechał? - Skąd!

  • 3.

    mówiący zaprzecza temu, co zostało powiedziane, sądząc, że rozmówca powinien wiedzieć, że nie jest to prawda
  • wykładnik niezgody

  • używane jako reakcja na czyjąś wypowiedź

  • (quasi)synonimy:  akurat II
    gdzie tam
    nic podobnego
    zaraz II
    (quasi)antonimy:  otóż to
    owszem
    właśnie
  • – Wuj ją zna?
    Skąd, w życiu jej nie widziałem na oczy, tylko raz w telewizorze.

    źródło: NKJP: W. Giełżyński: Asia marzy, Tygodnik Ciechanowski, 2004-03-18

    – To jakaś rodzina? – zapytał Zakrzewskiego, kiedy jechali do Magdalenki.
    – Rodzina? Skąd! – Karol prychnął. – Przypadkowa zbieżność nazwisk.

    źródło: NKJP: Tomasz Konatkowski: Przystanek Śmierć, 2007

    – Terry, jaka miła niespodzianka! Już myślałem, że całkiem o mnie zapomniałaś.
    – Ależ skąd! Tony, nigdy cię nie zapomnę!

    źródło: NKJP: Piotr Niklewicz: Niezwykła kariera Antoniego K., 2006

    – Ciociu, skąd masz ten kamień?! Przywiozłyście ze Starachowic?
    – A skąd! Czyś ty zgłupiała?! Mama znalazła tu w ogrodzie w Milanówku!

    źródło: NKJP: Krystyna Janda: Małpa, 2004

  • część mowy: komentarz metatekstowy

    podklasa: dopowiedzenie

  • /skąd/
    szyk: obligatoryjny poprzedzający kontekst
  • psł. *jьz kǫdu

    Złożenie przyimka *jьz- 'z' oraz przysłówka miejsca *kǫdu 'skąd' (analogicznie: *otъ kǫdu 'skąd', *do kǫdu 'dokąd').