korkować - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

umieszczając w otworze korek, zatykać butelkę lub inny zbiornik

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Jedzenie i jego przygotowanie

miejsca, osoby, przedmioty, sytuacje związane z jedzeniem

	Każdą butelkę mama korkowała drewnianą maszynką, do której wkładało się rozparzony korek. [...] Zakorkowane butelki oblepiało się „metryką” wina i układało w pozycji leżącej na stelażu. źródło: NKJP: Danuta Koral: Wydziedziczeni, 1997
	Słój czy też gąsiorek przykrywamy płótnem i zawiązujemy sznurkiem. Po trzech tygodniach nalewkę bardzo ostrożnie zlewamy, filtrując przez watę albo bibułkę filtracyjną. Rozlewamy do butelek, korkujemy i odstawiamy [...] na trzy miesiące. źródło: NKJP: Agnieszka Borzęcka: Tarnina na wszystko, Gazeta Krakowska, 2005-12-17
	Porcelanowe koreczki szorowano, zaś gumki wyparzano we wrzątku. Taka metoda zamykania królowała przez lata. W Polsce w latach siedemdziesiątych XX wieku w ten sposób korkowano nawet oranżadę. źródło: NKJP: Butelka z koroną, Trybuna Śląska, 2002-10-04
	W gleboznawstwie zamiast piknometrów z otwartą szyjką stosuje się piknometry [...] zaopatrzone w doszlifowany korek z cienkim kanalikiem, który umożliwia wypływ nadmiaru cieczy podczas korkowania naczynia. źródło: NKJP: Elżbieta Myślińska: Laboratoryjne badania gruntów, 1998

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	korkowałem +(e)m korkował	korkowałam +(e)m korkowała	korkowałom +(e)m korkowało	korkowaliśmy +(e)śmy korkowali	korkowałyśmy +(e)śmy korkowały
2 os.	korkowałeś +(e)ś korkował	korkowałaś +(e)ś korkowała	korkowałoś +(e)ś korkowało	korkowaliście +(e)ście korkowali	korkowałyście +(e)ście korkowały
3 os.	korkował	korkowała	korkowało	korkowali	korkowały

bezosobnik: korkowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę korkował będę korkować	będę korkowała będę korkować	będę korkowało będę korkować	będziemy korkowali będziemy korkować	będziemy korkowały będziemy korkować
2 os.	będziesz korkował będziesz korkować	będziesz korkowała będziesz korkować	będziesz korkowało będziesz korkować	będziecie korkowali będziecie korkować	będziecie korkowały będziecie korkować
3 os.	będzie korkował będzie korkować	będzie korkowała będzie korkować	będzie korkowało będzie korkować	będą korkowali będą korkować	będą korkowały będą korkować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		korkujmy
2 os.	korkuj	korkujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	korkowałbym bym korkował	korkowałabym bym korkowała	korkowałobym bym korkowało	korkowalibyśmy byśmy korkowali	korkowałybyśmy byśmy korkowały
2 os.	korkowałbyś byś korkował	korkowałabyś byś korkowała	korkowałobyś byś korkowało	korkowalibyście byście korkowali	korkowałybyście byście korkowały
3 os.	korkowałby by korkował	korkowałaby by korkowała	korkowałoby by korkowało	korkowaliby by korkowali	korkowałyby by korkowały

bezosobnik: korkowano by

bezokolicznik: korkować

imiesłów przysłówkowy współczesny: korkując

gerundium: korkowanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: korkujący

imiesłów przymiotnikowy bierny: korkowany

odpowiednik aspektowy: zakorkować

+

korkować

+

CO

Od: korek