kurierka (pocztowa) - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

kobieta zajmująca się dostarczaniem przesyłek pod wskazane adresy

Wyraz używany często w odniesieniu kobiet zajmujących się transportem narkotyków przez granicę i dostarczaniem ich pod wskazane adresy.

CZŁOWIEK I TECHNIKA

Komunikacja na odległość

poczta

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Praca

zawody

	Telefonująca rzekoma córka poprosiła o przekazanie pieniędzy kurierce. źródło: Internet: jaslonet.pl
	Po doprowadzeniu kurierki do stanu bezbronności przeszukali samochód, po czym dokonali kradzieży pieniędzy w kwocie około 4 500 zł, a potem zbiegli. źródło: Intenet: wadowice24.pl
	[...] szwajcarska policja zatrzymała wracającą z Jamajki młodą Polkę, w której bagażu znaleziono znaczne ilości (ponad 1,5 kg) kokainy [...]. Wartość rynkowa narkotyku to ok. 500 tys. zł. Tamtejszy sąd skazał kurierkę na 22 miesiące więzienia. źródło: NKJP: (woko): Nigeryjski łącznik, Gazeta Krakowska, 2002-06-06
	Katowicki UOP rozbił szajkę przemytników narkotyków, sprowadzających kokainę z Brazylii i Kolumbii, Ekwadoru do krajów Europy Zachodniej, m.in. do Szwecji i Niemiec. Narkotyki ukryte w kapsułkach połykały kurierki, które po wylądowaniu w Europie wydalały „ładunek”. źródło: NKJP: Jerzy Filar: Dekada agentów, Dziennik Zachodni, 2001-02-26
	Na studiach usamodzielniła się i zaczęła pracować, początkowo imała się różnych zajęć: była kurierką rowerową, pracowała w knajpie. źródło: Internet: ngo.pl

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

Zob. kurier