śmigus-dyngus II

I
śmigus dyngus

wykrzyknik

  • formuła używana podczas polewania kogoś wodą w poniedziałek po Wielkanocy
    • śmigus dyngus
    • kwestion. śmingus dyngus
    • kwestion. śmingus-dyngus
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    zwyczaje i obyczaje

  • W wielkanocny poniedziałek stary zwyczaj każe oblewać się wzajemnie wodą i wołać przy tym: „śmigus-dyngus!”.

    źródło: NKJP: Marcin Sitko: Baby i jaja, Dziennik Zachodni, 2003-04-16

    Śmigus! Dyngus! - wołał rześkim, beztroskim głosem. W cichym dotychczas mieszkaniu podniosły się wrzask i rwetes taki, że dom, choć murowany, zadygotał w fundamentach.

    źródło: Jan Baranowicz: Zmowa demonów, 1982 (books.google.pl)

    Czeka na babcię z butelką wody, a później krzyczy: „!?Śmingus-dyngus!”.

    źródło: Internet: niezwykle.pl

    Jak był śmigus-dyngus, to wiadrami chłopacy lali. „!?Śmingus, dyngus!” i trach, trach - opowiada Edmund Zieliński.

    źródło: NKJP: Grażyna Antoniewicz: Poniedziałek, zwany lejkiem, 2009-03-25

  • część mowy: wykrzyknik

  • Zob. śmigus-dyngus I

  • Warianty śmingus-dyngus, śmingus dyngus uznawane za niepoprawne

CHRONOLOGIZACJA:
Zob. śmigus-dyngus I
Data ostatniej modyfikacji: 21.09.2018