-
formuła używana podczas polewania kogoś wodą w poniedziałek po Wielkanocy
-
- śmigus dyngus
- kwestion. śmingus dyngus
- kwestion. śmingus-dyngus
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
zwyczaje i obyczaje -
W wielkanocny poniedziałek stary zwyczaj każe oblewać się wzajemnie wodą i wołać przy tym: „śmigus-dyngus!”.
źródło: NKJP: Marcin Sitko: Baby i jaja, Dziennik Zachodni, 2003-04-16
Śmigus! Dyngus! - wołał rześkim, beztroskim głosem. W cichym dotychczas mieszkaniu podniosły się wrzask i rwetes taki, że dom, choć murowany, zadygotał w fundamentach.
źródło: Jan Baranowicz: Zmowa demonów, 1982 (books.google.pl)
Czeka na babcię z butelką wody, a później krzyczy: „!?Śmingus-dyngus!”.
źródło: Internet: niezwykle.pl
Jak był śmigus-dyngus, to wiadrami chłopacy lali. „!?Śmingus, dyngus!” i trach, trach - opowiada Edmund Zieliński.
źródło: NKJP: Grażyna Antoniewicz: Poniedziałek, zwany lejkiem, 2009-03-25
-
część mowy: wykrzyknik
-
Zob. śmigus-dyngus I
-
Warianty śmingus-dyngus, śmingus dyngus uznawane za niepoprawne