obwędrować (cały kraj) - Wielki słownik języka polskiego PAN

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	obwędrowałem +(e)m obwędrował	obwędrowałam +(e)m obwędrowała	obwędrowałom +(e)m obwędrowało	obwędrowaliśmy +(e)śmy obwędrowali	obwędrowałyśmy +(e)śmy obwędrowały
2 os.	obwędrowałeś +(e)ś obwędrował	obwędrowałaś +(e)ś obwędrowała	obwędrowałoś +(e)ś obwędrowało	obwędrowaliście +(e)ście obwędrowali	obwędrowałyście +(e)ście obwędrowały
3 os.	obwędrował	obwędrowała	obwędrowało	obwędrowali	obwędrowały

bezosobnik: obwędrowano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		obwędrujmy
2 os.	obwędruj	obwędrujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	obwędrowałbym bym obwędrował	obwędrowałabym bym obwędrowała	obwędrowałobym bym obwędrowało	obwędrowalibyśmy byśmy obwędrowali	obwędrowałybyśmy byśmy obwędrowały
2 os.	obwędrowałbyś byś obwędrował	obwędrowałabyś byś obwędrowała	obwędrowałobyś byś obwędrowało	obwędrowalibyście byście obwędrowali	obwędrowałybyście byście obwędrowały
3 os.	obwędrowałby by obwędrował	obwędrowałaby by obwędrowała	obwędrowałoby by obwędrowało	obwędrowaliby by obwędrowali	obwędrowałyby by obwędrowały

bezosobnik: obwędrowano by

bezokolicznik: obwędrować

imiesłów przysłówkowy uprzedni: obwędrowawszy

gerundium: obwędrowanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: obwędrowany

+

obwędrować

+

CO

Zob. wędrować