zaparzyć się (o herbacie) - Wielki słownik języka polskiego PAN

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zaparzyłem się +(e)m się zaparzył	zaparzyłam się +(e)m się zaparzyła	zaparzyłom się +(e)m się zaparzyło	zaparzyliśmy się +(e)śmy się zaparzyli	zaparzyłyśmy się +(e)śmy się zaparzyły
2 os.	zaparzyłeś się +(e)ś się zaparzył	zaparzyłaś się +(e)ś się zaparzyła	zaparzyłoś się +(e)ś się zaparzyło	zaparzyliście się +(e)ście się zaparzyli	zaparzyłyście się +(e)ście się zaparzyły
3 os.	zaparzył się	zaparzyła się	zaparzyło się	zaparzyli się	zaparzyły się

bezosobnik: zaparzono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zaparzmy się
2 os.	zaparz się	zaparzcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zaparzyłbym się bym się zaparzył	zaparzyłabym się bym się zaparzyła	zaparzyłobym się bym się zaparzyło	zaparzylibyśmy się byśmy się zaparzyli	zaparzyłybyśmy się byśmy się zaparzyły
2 os.	zaparzyłbyś się byś się zaparzył	zaparzyłabyś się byś się zaparzyła	zaparzyłobyś się byś się zaparzyło	zaparzylibyście się byście się zaparzyli	zaparzyłybyście się byście się zaparzyły
3 os.	zaparzyłby się by się zaparzył	zaparzyłaby się by się zaparzyła	zaparzyłoby się by się zaparzyło	zaparzyliby się by się zaparzyli	zaparzyłyby się by się zaparzyły

bezosobnik: zaparzono by się

bezokolicznik: zaparzyć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zaparzywszy się

gerundium: zaparzenie się

odpowiednik aspektowy: zaparzać się

Rz_nieżywotny

+

zaparzyć się

+

Zob. parzyć