-
2.
sport, zwykle uprawiany zawodowo, polegający na wykonywaniu różnych ćwiczeń ze specjalnymi przyborami lub ćwiczeń na specjalnie do tego przeznaczonych przyrządach -
[gimnastyka] lub pot. [gimnastyka]
-
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Sport
dyscypliny, imprezy i rozgrywki sportowe -
- gimnastyka kobiet, mężczyzn
- gimnastyka na przyrządach
- gimnastyka i akrobatyka
- pokazy; trener gimnastyki
- mistrzostwa Polski, świata, Puchar Świata w gimnastyce; złoty medal w gimnastyce
- ćwiczyć, trenować, uprawiać gimnastykę
-
Możemy cieszyć się z ogromnego zainteresowania gimnastyką, co owocuje dużą liczbą trenujących w Krakowie zawodniczek [...].
źródło: NKJP: Talent ma 8 lat, Dziennik Polski, 2002-10-26
Prowadzi życie pełne wyrzeczeń - bez kromki chleba, cukierka, chłopaka, rozrywek, bez świątecznego śniadania z rodziną, czasu na naukę. Gimnastyka zabrała jej dzieciństwo i dała w zamian ambicje.
źródło: NKJP: Małgorzata Syrda-Śliwa: Cena sukcesu, Dziennik Polski, 2002-04-20
Jako mały chłopiec, bardzo chciałem uprawiać gimnastykę. To było takie widowiskowe. W zapasie miałem jeszcze pomysł na grę w drużynie rugby.
źródło: NKJP: Dariusz Kortko: Opowieść o Waldemarze Legieniu dwukrotnym mistrzu olimpijskim, Gazeta Wyborcza, 1992-07-31
[...] małym dziewczynkom wyglądające na skomplikowane ewolucje sprawiają mniej kłopotu niż dorosłym kobietom, którymi były gimnastyczki, gdy ja uprawiałam sport. W gimnastyce konieczna jest wczesna specjalizacja.
źródło: NKJP: (MAS): Eliksir młodości, Dziennik Polski, 1999-11-03
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. gimnastyka
gimnastyki
D. gimnastyki
gimnastyk
C. gimnastyce
gimnastykom
B. gimnastykę
gimnastyki
N. gimnastyką
gimnastykami
Ms. gimnastyce
gimnastykach
W. gimnastyko
gimnastyki
Inne uwagi
Zwykle lp
-
internac.
ang. gymnastics
fr. gymnastique
niem. Gymnastik
z gr. gymnastikḗ 'trening sportowy'