upomnieć się (poprosić o coś) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

poprosić kogoś o coś, co się komuś należy

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

upomnieć się o posiłki; o zgubę; o pieniądze, o kasę, o zapłatę, o należność, o (należne,...) pensje, o płace, o podwyżki, o (zaległe,...) wypłaty; o rentę, o podatek, o odszkodowanie; o majątek; o nieruchomości; o tereny, o ziemię, o grunty; o dziedzictwo; o (swoją,...) własność; o zwrot; o spłatę czegoś; o jakieś interesy; prawa; o pomoc; o wolność; o szacunek, o sprawiedliwość, o prawdę, o uczciwość; o czyjąś godność, o czyjeś dobro; o (aresztowaną,...) kobietę; o ucznia
(bardzo,...) szybko upomnieć się
przyjść; próbować; potrafić; mieć (odwagę,...); musieć upomnieć się

	[...] Rolnicy wybierają się do nieszawskiej gorzelni, by upomnieć się o swoje pieniądze za dostarczone zboże. źródło: NKJP: Jadwiga Aleksandrowicz: Rolnicy znów wybierają się do nieszawskiego Janturu, Gazeta Pomorska, 2010-01-27
	19-letni, wyrosły w biedzie Witos upomniał się o dostęp wsi do szkolnictwa. źródło: NKJP: Aleksander Łuczak: Pragmatyk w sukmanie, Gazeta Wyborcza, 1997-08-16
	Nie upomniał się jednak, by w tej obniżce partycypowali również producenci. źródło: NKJP: Adam Grzeszak: Najpierw Katrina, potem Orlen, Polityka, 2005-09-17
	Upomnieliśmy się, by autobusy dojeżdżające do Tomaszowic i Wielkiej Wsi zatrzymywały się również na przystanku przy Jasnogórskiej [...]. źródło: NKJP: (Chyl): Będą się zatrzymywać, Gazeta Krakowska, 2002-02-22
	- A ja? - upomniałem się. - Czy o mnie nie ma pan nic do powiedzenia? źródło: NKJP: Sławomir Mrożek: Opowiadania i donosy 1980-1989, 1989

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	upomniałem się +(e)m się upomniał	upomniałam się +(e)m się upomniała	upomniałom się +(e)m się upomniało	upomnieliśmy się +(e)śmy się upomnieli	upomniałyśmy się +(e)śmy się upomniały
2 os.	upomniałeś się +(e)ś się upomniał	upomniałaś się +(e)ś się upomniała	upomniałoś się +(e)ś się upomniało	upomnieliście się +(e)ście się upomnieli	upomniałyście się +(e)ście się upomniały
3 os.	upomniał się	upomniała się	upomniało się	upomnieli się	upomniały się

bezosobnik: upomniano się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		upomnijmy się
2 os.	upomnij się	upomnijcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	upomniałbym się bym się upomniał	upomniałabym się bym się upomniała	upomniałobym się bym się upomniało	upomnielibyśmy się byśmy się upomnieli	upomniałybyśmy się byśmy się upomniały
2 os.	upomniałbyś się byś się upomniał	upomniałabyś się byś się upomniała	upomniałobyś się byś się upomniało	upomnielibyście się byście się upomnieli	upomniałybyście się byście się upomniały
3 os.	upomniałby się by się upomniał	upomniałaby się by się upomniała	upomniałoby się by się upomniało	upomnieliby się by się upomnieli	upomniałyby się by się upomniały

bezosobnik: upomniano by się

bezokolicznik: upomnieć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: upomniawszy się

gerundium: upomnienie się

odpowiednik aspektowy: upominać się

Z przedrostkiem u- od pomnieć (zob.)