-
3.
wet. chory na kołowaciznę -
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
budowa i funkcjonowanie organizmów zwierzęcych -
Rzucając bowiem psu mózg chorej, kołowatej owcy, zakaża się w ten sposób swego wiernego psa wieloma setkami główek tasiemców [...].
źródło: Internet: pasozyty.rwn.pl
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. kołowaty
kołowaty
kołowaty
kołowate
kołowata
D. kołowatego
kołowatego
kołowatego
kołowatego
kołowatej
C. kołowatemu
kołowatemu
kołowatemu
kołowatemu
kołowatej
B. kołowatego
kołowatego
kołowaty
kołowate
kołowatą
N. kołowatym
kołowatym
kołowatym
kołowatym
kołowatą
Ms. kołowatym
kołowatym
kołowatym
kołowatym
kołowatej
W. kołowaty
kołowaty
kołowaty
kołowate
kołowata
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. kołowaci
kołowaci
kołowate
kołowate
D. kołowatych
kołowatych
kołowatych
kołowatych
C. kołowatym
kołowatym
kołowatym
kołowatym
B. kołowatych
kołowatych
kołowatych
kołowate
N. kołowatymi
kołowatymi
kołowatymi
kołowatymi
Ms. kołowatych
kołowatych
kołowatych
kołowatych
W. kołowaci
kołowaci
kołowate
kołowate
-
Zob. koło I
Odmienną etymologię podaje Bańk., wg którego przymiotnik kołowaty w znaczeniu 'chory' i dalej rzeczownik kołowacizna pochodzą od przyczyny choroby - jednostronnego zesztywnienia karku - kołowaty 'sztywny jak kół', które powoduje ruch w jedną stronę, w koło. Mało prawdopodobne, że określenie chorego zwierzęcia, które powstało prawdopodobnie w środowisku wiejskim, pochodzi od medycznie stwierdzonej przyczyny, a nie od widocznego objawu choroby - kołowaty 'kręcący się w koło' (Bor.). Nie można jednak całkowicie wykluczyć, że w znaczeniu 'chory' nakładają się dwa przymiotniki homonimiczne z punktu widzenia etymologii: kołowaty 'kręcący się w koło' < koło i kołowaty 'sztywny jak kół' < kół.