buczeć

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1. o silniku

  • 1.

    wydawać jednostajny dźwięk o niskim brzmieniu
  • KATEGORIE FIZYCZNE

    Cechy i właściwości materii

    dźwięki

    • bąk, pszczoła, trzmiel; silnik buczy; basy, organy buczą;
    • buczenie samolotu, wentylatora
    • buczeć basem
    • głośne buczenie
    • zacząć/zaczynać buczeć;
    • słyszeć buczenie
    • gwizdy i buczenie
    • buczący sygnał
  • W ogrodzie państwa Budników w Roztokach u stóp Jałowca kołyszą się na wietrze łany pięknych kwiatów i buczą pszczoły z pasieki na pagórku.

    źródło: NKJP: Złota wycinka, Dziennik Polski, 1998-06-12

    [...] wypełniająca ławy amfiteatru ciżba huczała, buczała, gwizdała, hałas był nieznośny.

    źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Wieża Jaskółki, 1997

    Wdychał narkotyczne wonie pomnażającego się życia roślinnego, nasłuchiwał grania owadów, zuchwałego furkotu wielkich chrząszczy, które buczały mu wprost w ucho i jak kamyki staczały się po blachach wozu.

    źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Kamienne tablice, 1966

    Oglądamy ulubiony program telewizyjny. W pewnym momencie na ekranie pojawiają się dziwne paski, a głośnik zaczyna buczeć. Wszystko jasne – znowu sąsiad włączył swój komputer i zakłóca pracę naszego telewizora.

    źródło: NKJP: Maciej Sas: Łowcy fal, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2004-10-15

    Gdy policjanci uspokajali zbyt krewkich kibiców, ci odpowiadali głośnym buczeniem.

    źródło: NKJP: Monika Kruszewska: Brazylijczycy świętują mistrzostwo świata w piłce nożnej, Gazeta Wyborcza, 1994-07-19

  • część mowy: czasownik

    aspekt: niedokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas teraźniejszy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. buczę
    buczymy
    2 os. buczysz
    buczycie
    3 os. buczy
    buczą

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. buczałem
    +(e)m buczał
    buczałam
    +(e)m buczała
    buczałom
    +(e)m buczało
    buczeliśmy
    +(e)śmy buczeli
    buczałyśmy
    +(e)śmy buczały
    2 os. buczałeś
    +(e)ś buczał
    buczałaś
    +(e)ś buczała
    buczałoś
    +(e)ś buczało
    buczeliście
    +(e)ście buczeli
    buczałyście
    +(e)ście buczały
    3 os. buczał
    buczała
    buczało
    buczeli
    buczały

    bezosobnik: buczano

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. będę buczał
    będę buczeć
    będę buczała
    będę buczeć
    będę buczało
    będę buczeć
    będziemy buczeli
    będziemy buczeć
    będziemy buczały
    będziemy buczeć
    2 os. będziesz buczał
    będziesz buczeć
    będziesz buczała
    będziesz buczeć
    będziesz buczało
    będziesz buczeć
    będziecie buczeli
    będziecie buczeć
    będziecie buczały
    będziecie buczeć
    3 os. będzie buczał
    będzie buczeć
    będzie buczała
    będzie buczeć
    będzie buczało
    będzie buczeć
    będą buczeli
    będą buczeć
    będą buczały
    będą buczeć

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. buczmy
    2 os. bucz
    buczcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. buczałbym
    bym buczał
    buczałabym
    bym buczała
    buczałobym
    bym buczało
    buczelibyśmy
    byśmy buczeli
    buczałybyśmy
    byśmy buczały
    2 os. buczałbyś
    byś buczał
    buczałabyś
    byś buczała
    buczałobyś
    byś buczało
    buczelibyście
    byście buczeli
    buczałybyście
    byście buczały
    3 os. buczałby
    by buczał
    buczałaby
    by buczała
    buczałoby
    by buczało
    buczeliby
    by buczeli
    buczałyby
    by buczały

    bezosobnik: buczano by

    bezokolicznik: buczeć

    imiesłów przysłówkowy współczesny: bucząc

    gerundium: buczenie

    imiesłów przymiotnikowy czynny: buczący

  • psł. *bučati 'wydawać niski, przeciągły głos; ryczeć, beczeć, brzęczeć'