oberwać się

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1. o suficie

  • Definicja

    1.

    odpaść od czegoś pod własnym ciężarem lub pod wpływem czynników działających z zewnątrz
  • Kwalifikacja tematyczna

    KATEGORIE FIZYCZNE

    Cechy i właściwości materii

    stan skupienia, trwałość materii

  • Połączenia
    • konar, strop, sufit oberwał się; skarpa, ziemia oberwała się
  • Cytaty

    Taki nawis śnieżny może też, jeżeli jest blisko morza, oberwać się i wtedy wpadasz do lodowatej wody.

    źródło: NKJP: Adam Wajrak: Wajrak pod górą wrzasku, Gazeta Wyborcza, 1995-10-27

    Gdy w zeszłym roku oberwał się sufit, nowy za około trzech tysięcy złotych zrobił właśnie sponsor.

    źródło: NKJP: Monika Pacukiewicz: Dyrektorzy muszą oszczędzać, Dziennik Zachodni, 2004-02-02

    Przy Łódzkiej oberwała się rynna z bloku.

    źródło: NKJP: (JAGA): Wichura powalała drzewa, Dziennik Łódzki, 2002-10-29

    Spory ruch ciężarówek i wiosenne roztopy sprawiły, że na odcinku blisko 2,5 kilometra oberwało się tam pobocze.

    źródło: NKJP: ZAL, KS, STK, JPK, AG, TR: Z ziemi leszczyńskiej, Gazeta Poznańska, 2005-04-12

    Nikt nie potrafi powiedzieć, kiedy część gzymsu oberwie się.

    źródło: NKJP: Robert Miśkowiec: Nadzór bezradny, Gazeta Krakowska, 2005-03-03
  • Odmiana

    część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. oberwę się
    		 oberwiemy się
    2 os. oberwiesz się
    		 oberwiecie się
    3 os. oberwie się
    		 oberwą się

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. oberwałem się
    +(e)m się oberwał
    		 oberwałam się
    +(e)m się oberwała
    		 oberwałom się
    +(e)m się oberwało
    		 oberwaliśmy się
    +(e)śmy się oberwali
    		 oberwałyśmy się
    +(e)śmy się oberwały
    2 os. oberwałeś się
    +(e)ś się oberwał
    		 oberwałaś się
    +(e)ś się oberwała
    		 oberwałoś się
    +(e)ś się oberwało
    		 oberwaliście się
    +(e)ście się oberwali
    		 oberwałyście się
    +(e)ście się oberwały
    3 os. oberwał się
    		 oberwała się
    		 oberwało się
    		 oberwali się
    		 oberwały się

    bezosobnik: oberwano się

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. oberwijmy się
    2 os. oberwij się
    		 oberwijcie się

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. oberwałbym się
    bym się oberwał
    		 oberwałabym się
    bym się oberwała
    		 oberwałobym się
    bym się oberwało
    		 oberwalibyśmy się
    byśmy się oberwali
    		 oberwałybyśmy się
    byśmy się oberwały
    2 os. oberwałbyś się
    byś się oberwał
    		 oberwałabyś się
    byś się oberwała
    		 oberwałobyś się
    byś się oberwało
    		 oberwalibyście się
    byście się oberwali
    		 oberwałybyście się
    byście się oberwały
    3 os. oberwałby się
    by się oberwał
    		 oberwałaby się
    by się oberwała
    		 oberwałoby się
    by się oberwało
    		 oberwaliby się
    by się oberwali
    		 oberwałyby się
    by się oberwały

    bezosobnik: oberwano by się

    bezokolicznik: oberwać się

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: oberwawszy się

    gerundium: oberwanie się

    odpowiednik aspektowy: obrywać się

  • Pochodzenie

    Zob. rwać