-
2.
pot. pogard. osoba prymitywna, brutalna i agresywna -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie -
- banda dzikusów
-
Sądzisz, że którykolwiek dzikus z tej dzielnicy zrozumiałby treść dowolnej debaty politycznej?
źródło: NKJP: Jacek Dukaj: Czarne oceany, 2001
Bolszewickie hordy do dziś kojarzą mi się z dzikusami, którzy katolickie świątynie traktowali jak stajnie lub obory dla zwierząt [...].
źródło: NKJP: Piotr Tymczak: Ułan z krwi i kości, Dziennik Polski, 2005-11-10
Ale jak ma przyjechać gromada dzikusów mieniących się kibicami i wywoływać ekscesy oraz burdy na stadionie i poza nim, to może i lepiej, że do tego pojedynku nie dojdzie.
źródło: NKJP: (AW): Boją się zniszczeń i burd w mieście, Dziennik Łódzki, 2003-08-23
Gdy ochrona odmówiła mężczyznom wejścia do lokalu, któryś z nich zaintonował pieśń klubową i cała chmara tych dzikusów zaczęła rozbijać ogródek piwny.
źródło: NKJP: Krzysztof Oremus: Jatka po meczu, Trybuna Śląska, 2002-07-01
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. dzikus
dzikusi
ndepr dzikusy
depr D. dzikusa
dzikusów
C. dzikusowi
dzikusom
B. dzikusa
dzikusów
N. dzikusem
dzikusami
Ms. dzikusie
dzikusach
W. dzikusie
dzikusi
ndepr dzikusy
depr -
Zob. dziki