-
4.
pot. żart. nieoswojone zwierzę -
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt -
W 1992 r. wypuściliśmy w Kampinosie samicę rysia, Teresę, która nie pamiętała lasu od kilku pokoleń. [...] Rok później okazało się, że Teresa ma dziecko. To był 10-miesięczny samiec, prawdziwy dzikus [...]. Skąd wiedziała, jak wychowywać młode, jak uczyć je polowania?
źródło: NKJP: Joanna Podgórska: Papuga na rowerze, Polityka, 2000-11-04
Koty blokowe są dzikusami i dla nas lepiej, że tak jest. Powinniśmy uszanować ich wolność, nie chwytać i nie dotykać za wszelką cenę.
źródło: NKJP: Maria Chudy: Koty i my, Goniec Osiedlowy nr 7, 1996
Większość złapanych przez nas dzikusów po krótkim czasie zaczyna zachowywać się jak domowe koty - mruczą, domagają się głaskania, bezbłędnie trafiają do kuwety ze żwirkiem - mówi Elżbieta, która wraz ze swoją babcią dokarmia, leczy, sterylizuje i znajduje domy dla sporego stada nowohuckich kotów.
źródło: NKJP: Barbara Matoga: Koty i ludzie, Dziennik Polski, 2008-05-17
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. dzikus
dzikusy
D. dzikusa
dzikusów
C. dzikusowi
dzikusom
B. dzikusa
dzikusy
N. dzikusem
dzikusami
Ms. dzikusie
dzikusach
W. dzikusie
dzikusy
-
Zob. dziki