-
1.
dziecko płci żeńskiej w stosunku do swoich rodziców -
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Rodzina
członkowie rodziny -
- jedyna; nieślubna; przybrana, rodzona, własna; kochana, ukochana; młodsza, najmłodsza, najstarsza, starsza; nieletnia; dorosła; brzydka, ładna, piękna; dobra, zła; posłuszna; wyrodna córka
- córka z nieprawego łoża
- córka i matka, córka i ojciec, córka i syn, córka i zięć, córka i żona; matka i córka, ojciec i córka, syn i córka, zięć i córka, żona i córka
- urodziny; ślub, wesele; choroba, śmierć córki
- dochować się córki
- spłodzić, urodzić; wychować; kochać; mieć; stracić córkę
-
Program, dzięki któremu rodzice będą mogli przez internet dowiedzieć się o szkolnych postępach swych córek i synów, będzie dostępny już w drugim półroczu bieżącego roku szkolnego.
źródło: NKJP: S.Żagiel: Postawili na informatykę, Tygodnik Ciechanowski, 2007-03-10
Nazywała się Bronisława Przedborska, była córką niereligijnego Żyda ekonomisty, który z konieczności zajmował się interesami rodzinnymi w Łęczycy [...].
źródło: NKJP: Marian Marzyński: Sennik polsko-żydowski, 2005
Ojciec Beaty pomyślał, że on sam nie musi już szukać spokoju na działce, bo młodsza córka z mężem i dziećmi wyprowadziła się w grudniu ubiegłego roku do własnego mieszkania.
źródło: NKJP: Paulina Grych: Schiza, 2008
Z obawą przyglądała się, jak syn i córka po okresie ogromnego związania z nią przylgnęli do ojca.
źródło: NKJP: Barbara Jakubowska: Jak mądrze kochać dzieci, 2001
Na przykład moja prababcia, prosta kobieta, przewidziała drugą wojnę światową, a jej córka widziała ją po śmierci, taka to była rodzina wizjonerów...
źródło: NKJP: Wojciech Stamm: Czarna matka, 2008
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. córka
córki
D. córki
córek
C. córce
córkom
B. córkę
córki
N. córką
córkami
Ms. córce
córkach
W. córko
córki
-
+ córka + CZYJA
+ córka + KOGO -
psł. *dъkterъka 'córeczka'