dobyć się (o dymie) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

książk. wydostać się z wnętrza czegoś na zewnątrz

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

ruch i spoczynek

Po abdykacji papieża z komina Kaplicy Sykstyńskiej dym dobył się trzydzieści razy.

źródło: Internet: unshod2.rssing.com

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dobyłem się +(e)m się dobył	dobyłam się +(e)m się dobyła	dobyłom się +(e)m się dobyło	dobyliśmy się +(e)śmy się dobyli	dobyłyśmy się +(e)śmy się dobyły
2 os.	dobyłeś się +(e)ś się dobył	dobyłaś się +(e)ś się dobyła	dobyłoś się +(e)ś się dobyło	dobyliście się +(e)ście się dobyli	dobyłyście się +(e)ście się dobyły
3 os.	dobył się	dobyła się	dobyło się	dobyli się	dobyły się

bezosobnik: dobyto się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		dobądźmy się
2 os.	dobądź się	dobądźcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dobyłbym się bym się dobył	dobyłabym się bym się dobyła	dobyłobym się bym się dobyło	dobylibyśmy się byśmy się dobyli	dobyłybyśmy się byśmy się dobyły
2 os.	dobyłbyś się byś się dobył	dobyłabyś się byś się dobyła	dobyłobyś się byś się dobyło	dobylibyście się byście się dobyli	dobyłybyście się byście się dobyły
3 os.	dobyłby się by się dobył	dobyłaby się by się dobyła	dobyłoby się by się dobyło	dobyliby się by się dobyli	dobyłyby się by się dobyły

bezosobnik: dobyto by się

bezokolicznik: dobyć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: dobywszy się

gerundium: dobycie się

odpowiednik aspektowy: dobywać się

Zob. dobyć