-
1.
przeciągły odgłos wydawany przez psa, w sytuacji, gdy dzieje mu się coś złego -
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
zwyczaje i zachowania zwierząt -
- cichy, dziki, przeraźliwy, żałosny; psi skowyt
- skowyt psa, suki
- szczekanie i skowyt, ujadanie i skowyt
- usłyszeć skowyt
-
W krzakach nad nimi zaszeleściło, usłyszała skowyt i krótkie szczeknięcie, to Warcek.
źródło: NKJP: Maria Borowa: Dominika znaczy niedziela, 1988
Usłyszeli cienki, żałosny skowyt szczenięcia.
źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Kamienne tablice, 1966
Warczenie psa przeszło w denerwujący skowyt.
źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Dziura w niebie, 1959
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. skowyt
skowyty
D. skowytu
skowytów
C. skowytowi
skowytom
B. skowyt
skowyty
N. skowytem
skowytami
Ms. skowycie
skowytach
W. skowycie
skowyty
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Zapewne od pie. dźwiękonaśladowczego pierwiastka *(s)kāu̯- : *(s)kău̯- ‘wyć, beczeć, ryczeć’