skomunikować się (z sąsiadami) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

wymienić z kimś informacje

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Język

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

synonimy:

porozumieć się
skontaktować się

	Dlatego Słoń w końcu skomunikował się z pewną nauczycielką z Dobrego, która zajmowała się dostarczaniem aryjskich papierów za niewielką opłatą. źródło: NKJP: Henryk Grynberg: Żydowska wojna, 1965
	Nieoficjalne skomunikowanie się z gen. „Rakoniem” wymagało wielu zabiegów, bo wykorzystanie radia też było niemożliwe. źródło: NKJP: Kazimierz Osmecki Iranek: Powołanie i przeznaczenie: wspomnienia oficera Komendy Głównej AK, 2004
	W ostatniej chwili skomunikował się telefonicznie z Kairem i dowiedział się, że czekają tam na niego jakieś wyjątkowo pilne tłumaczenia. źródło: NKJP: Marian Brandys: Śladami Stasia i Nel, 1974
	W niepełną godzinę po katastrofie kierownictwu robót udało się skomunikować przez radio z centralą. źródło: NKJP: Jacek Jania: Zrozumieć lodowce, 1988
	Proponuję by zawodnicy [...] skomunikowali się jakoś przez forum, np. przez podanie sobie numerów gadu-gadu. źródło: Internet: www.ligakoszykowkanet.fora.pl

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	skomunikowałem się +(e)m się skomunikował	skomunikowałam się +(e)m się skomunikowała	skomunikowałom się +(e)m się skomunikowało	skomunikowaliśmy się +(e)śmy się skomunikowali	skomunikowałyśmy się +(e)śmy się skomunikowały
2 os.	skomunikowałeś się +(e)ś się skomunikował	skomunikowałaś się +(e)ś się skomunikowała	skomunikowałoś się +(e)ś się skomunikowało	skomunikowaliście się +(e)ście się skomunikowali	skomunikowałyście się +(e)ście się skomunikowały
3 os.	skomunikował się	skomunikowała się	skomunikowało się	skomunikowali się	skomunikowały się

bezosobnik: skomunikowano się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		skomunikujmy się
2 os.	skomunikuj się	skomunikujcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	skomunikowałbym się bym się skomunikował	skomunikowałabym się bym się skomunikowała	skomunikowałobym się bym się skomunikowało	skomunikowalibyśmy się byśmy się skomunikowali	skomunikowałybyśmy się byśmy się skomunikowały
2 os.	skomunikowałbyś się byś się skomunikował	skomunikowałabyś się byś się skomunikowała	skomunikowałobyś się byś się skomunikowało	skomunikowalibyście się byście się skomunikowali	skomunikowałybyście się byście się skomunikowały
3 os.	skomunikowałby się by się skomunikował	skomunikowałaby się by się skomunikowała	skomunikowałoby się by się skomunikowało	skomunikowaliby się by się skomunikowali	skomunikowałyby się by się skomunikowały

bezosobnik: skomunikowano by się

bezokolicznik: skomunikować się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: skomunikowawszy się

gerundium: skomunikowanie się

odpowiednik aspektowy: komunikować się

Rz_osobowy	+	skomunikować się	+	z KIM
Rz_osobowy;pl	+	skomunikować się	+

Od: komunikować