sturlać się - Wielki słownik języka polskiego PAN

przesuwając się po podłożu, obracając się wokół własnej osi, znaleźć się w miejscu położonym niżej

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

ruch i spoczynek

synonimy:

stoczyć się

	Chłopak sturlał się w dół z wysokości ok. 80 metrów. Oprócz ogólnych potłuczeń nic mu się nie stało. źródło: NKJP: Izabela Jarosz: Ciężar śmierci, Trybuna Śląska, 2001-12-07
	Ze względów bezpieczeństwa po nierównym stoku puszczono najpierw pustą kulę, żeby sprawdzić jaką trasą sturla się w dół. źródło: NKJP: Taniec Zorby, Dziennik Polski, 2000-05-27
	W samo południe ze zbocza sturlały się kawałki kołacza, jaja i monety, które według starodawnych wierzeń, miały przynieść powodzenie i życzliwość przodków. źródło: NKJP: Katarzyna Janiszewska: Święto Rękawki, Gazeta Krakowska, 2007-04-11
	Romek sturlał się po schodach, łamiąc po drodze rękę i nogę, po czym uderzył głową o betonową podłogę i znów stracił przytomność. Ocknął się w szpitalu. źródło: NKJP: (MK): Po prostu pechowiec cz.2, Trybuna Śląska, 2004-07-31

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	sturlałem się +(e)m się sturlał	sturlałam się +(e)m się sturlała	sturlałom się +(e)m się sturlało	sturlaliśmy się +(e)śmy się sturlali	sturlałyśmy się +(e)śmy się sturlały
2 os.	sturlałeś się +(e)ś się sturlał	sturlałaś się +(e)ś się sturlała	sturlałoś się +(e)ś się sturlało	sturlaliście się +(e)ście się sturlali	sturlałyście się +(e)ście się sturlały
3 os.	sturlał się	sturlała się	sturlało się	sturlali się	sturlały się

bezosobnik: sturlano się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		sturlajmy się
2 os.	sturlaj się	sturlajcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	sturlałbym się bym się sturlał	sturlałabym się bym się sturlała	sturlałobym się bym się sturlało	sturlalibyśmy się byśmy się sturlali	sturlałybyśmy się byśmy się sturlały
2 os.	sturlałbyś się byś się sturlał	sturlałabyś się byś się sturlała	sturlałobyś się byś się sturlało	sturlalibyście się byście się sturlali	sturlałybyście się byście się sturlały
3 os.	sturlałby się by się sturlał	sturlałaby się by się sturlała	sturlałoby się by się sturlało	sturlaliby się by się sturlali	sturlałyby się by się sturlały

bezosobnik: sturlano by się

bezokolicznik: sturlać się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: sturlawszy się

gerundium: sturlanie się

+

sturlać się

+

(SKĄD) + (DOKĄD) + (po CZYM)

Zob. turlać