-
1.
robić coś w taki sposób, że w części lub całości robi się to, będąc w danym miejscu -
wykładnik relacji przestrzennej
-
Wrzucić worek na siebie, posypać głowę popiołem i tak wędrować przez kraj, nawołując do pokuty i przestrzegania Bożych przykazań?
źródło: NKJP: Mieczysław Maliński ks.: Zamyślenia, 1998
Odtąd bardzo często chodziliśmy przez las.
źródło: NKJP: Henryk Grynberg: Żydowska wojna, 1965
Kamera „przeciska się” przez grupę żałobników.
źródło: NKJP: ANDRZEJ IRSKI: Bydgoszcz nie chce do trumny, Super Express nr 41, 1998
Przepływająca przez wieś Krutynia to popularny szlak kajakowy.
źródło: NKJP: Jan Bałdowski: Warmia, Mazury, Suwalszczyzna, 1996
Wracając do Negishi – dzielnicy, gdzie cumuje „Nord” – czułem się lekko i tak raźnie, jak gdybym wędrował przez Gdańsk do małego, kryjącego się wśród drzew domku, od którego dzieliło mnie w tej chwili dosłownie pół świata.
źródło: NKJP: Andrzej Urbańczyk: Dziękuję ci, Pacyfiku, 1985
-
część mowy: przyimek
-
przez KTO / CO
Rz. nazywający zbiór obiektów, nazwa miejsca, zwykle nazwa własna
w przedtekście Cz.ruchuszyk: stały: antepozycja -
psł. *perz(ъ)
Forma prasłowiańska pochodzi od przyimka *per 'przez, przy', do którego dochodzi *-zъ na wzór psł. *bezъ 'bez' (Bor)