popłynąć (w wywiadzie) - Wielki słownik języka polskiego PAN

9.

pot. pejorat. nieoczekiwanie powiedzieć, napisać albo zrobić coś dziwnego, niewłaściwego lub oderwanego od rzeczywistości

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

[X.] bardzo popłynął w wywiadzie dla miesięcznika Playboy. Nie byłby sobą, gdyby nie obraził kilku gwiazd. Zobacz: Szok!

źródło: Internet: jastrzabpost.pl

To podobno zwyczajny blok mieszkalny. Ale architekt trochę popłynął z tymi balkonami, przykuwają uwagę.

źródło: Internet: fotoforum.gazeta.pl

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	popłynąłem +(e)m popłynął	popłynęłam +(e)m popłynęła	popłynęłom +(e)m popłynęło	popłynęliśmy +(e)śmy popłynęli	popłynęłyśmy +(e)śmy popłynęły
2 os.	popłynąłeś +(e)ś popłynął	popłynęłaś +(e)ś popłynęła	popłynęłoś +(e)ś popłynęło	popłynęliście +(e)ście popłynęli	popłynęłyście +(e)ście popłynęły
3 os.	popłynął	popłynęła	popłynęło	popłynęli	popłynęły

bezosobnik: popłynięto

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		popłyńmy
2 os.	popłyń	popłyńcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	popłynąłbym bym popłynął	popłynęłabym bym popłynęła	popłynęłobym bym popłynęło	popłynęlibyśmy byśmy popłynęli	popłynęłybyśmy byśmy popłynęły
2 os.	popłynąłbyś byś popłynął	popłynęłabyś byś popłynęła	popłynęłobyś byś popłynęło	popłynęlibyście byście popłynęli	popłynęłybyście byście popłynęły
3 os.	popłynąłby by popłynął	popłynęłaby by popłynęła	popłynęłoby by popłynęło	popłynęliby by popłynęli	popłynęłyby by popłynęły

bezosobnik: popłynięto by

bezokolicznik: popłynąć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: popłynąwszy

gerundium: popłynięcie

Zob. płynąć