Kiedy przyjechali, wyglądał źle i potwornie charczał. Chłopcy pomyśleli, że umiera, więc wezwali pogotowie.
źródło: NKJP: Michał Bielecki: Osiedle prominentów, 1997
Nie żyje Breit, Czesław, mój niezapomniany załogant z pierwszej „Nord”, nie ma Boba, którego potwornie zmasakrowany wrak samochodu zobaczę jutro…
źródło: NKJP: Andrzej Urbańczyk: Dziękuję ci, Pacyfiku, 1997
Jeden z wędrowców dostał porażenia słonecznego i umarł w męczarniach. Pogrzebali go na pustyni. Nocą tak potwornie jęczały szakale, że jeszcze teraz, kiedy Wasyl to wspomniał, wzdrygał się z odrazy.
źródło: NKJP: Jerzy Krzysztoń: Wielbłąd na stepie, 1978
Kiedy znowu spojrzałem w lustro, ujrzałem już tylko ciemność i płonące potwornie ślepia Bestii.
