powiesić (ubrania) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

spowodować, że przedmiot zwisa, zaczepiony na czymś

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Praca

rodzaje pracy

Kostiumy postanowiła powiesić w szafie, która była prawie pusta - znajdowała się tam tylko ta odrobina ubrań, które Ania uszyła Karolinie.

źródło: NKJP: Elżbieta Hajnicz: Poza nurtem czasu, 1996

Wszedł po prostu do sieni, powiesił na wieszaku płaszcz i pas z pistoletem i pomaszerował za służącym Szczepanem do salonu.

źródło: NKJP: Zdzisław Morawski: Gdzie ten dom, gdzie ten świat, 1994

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	powiesiłem +(e)m powiesił	powiesiłam +(e)m powiesiła	powiesiłom +(e)m powiesiło	powiesiliśmy +(e)śmy powiesili	powiesiłyśmy +(e)śmy powiesiły
2 os.	powiesiłeś +(e)ś powiesił	powiesiłaś +(e)ś powiesiła	powiesiłoś +(e)ś powiesiło	powiesiliście +(e)ście powiesili	powiesiłyście +(e)ście powiesiły
3 os.	powiesił	powiesiła	powiesiło	powiesili	powiesiły

bezosobnik: powieszono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		powieśmy
2 os.	powieś	powieście

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	powiesiłbym bym powiesił	powiesiłabym bym powiesiła	powiesiłobym bym powiesiło	powiesilibyśmy byśmy powiesili	powiesiłybyśmy byśmy powiesiły
2 os.	powiesiłbyś byś powiesił	powiesiłabyś byś powiesiła	powiesiłobyś byś powiesiło	powiesilibyście byście powiesili	powiesiłybyście byście powiesiły
3 os.	powiesiłby by powiesił	powiesiłaby by powiesiła	powiesiłoby by powiesiło	powiesiliby by powiesili	powiesiłyby by powiesiły

bezosobnik: powieszono by

bezokolicznik: powiesić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: powiesiwszy

gerundium: powieszenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: powieszony

odpowiednik aspektowy: wieszać

Rz_osobowy

+

powiesić

+

CO + (na CZYM)

Zob. wieszać