minister

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1. w rządzie

  • Definicja

    1.

    członek rządu, kierujący pracami określonego ministerstwa
  • Noty o użyciu

    Jeżeli wyrazu minister używamy w odniesieniu do kobiety, we wszystkich kontekstach może występować forma równokształtna z M. lp., a wyraz może przyłączać formy żeńskie czasownika i przymiotnika, np. minister Ewa Kopacz przyszła, spotkanie z nową minister zdrowia Ewą Kopacz. Może też zostać zachowana odmiana i składnia charakterystyczna dla rzeczowników rodzaju m1, np.: spotkanie z nowym ministrem, Ewą Kopacz.
    Form: panie ministrze, pani minister używa się również przy zwracaniu się do osób na stanowiskach wiceministra.

  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Funkcjonowanie państwa

    władza państwowa

  • Połączenia
    • były, ówczesny minister
    • minister Balcerowicz, Boni, Miller...
    • minister budownictwa, edukacji narodowej, finansów, gospodarki, infrastruktury, kultury, obrony narodowej, ochrony środowiska, oświaty, pracy i polityki socjalnej, przemysłu, rolnictwa, rozwoju regionalnego, skarbu, sportu i turystyki, spraw wewnętrznych, spraw zagranicznych, sprawiedliwości, środowiska, transportu, zdrowia
    • minister do spraw/ds. europejskich, porządku publicznego, rodziny
    • minister i poseł, minister i premier, minister i prezes, minister i prezydent, minister i senator, minister i wiceminister, minister i wicepremier, minister i wojewoda; minister i resort, minister i rząd
    • nagroda, stypendium ministra
    • porozumienie, rozmowy, spotkanie z ministrem czegoś
    • rozmawiać, spotkać się, uzgodnić, zgodzić się/zgadzać się z ministrem
    • wspólnie z (panem) ministrem
  • Cytaty

    Teraz decyzję, czy dzieci w podstawówkach i gimnazjach będą nosić jednakowe stroje, nowa minister oświaty oddała w ręce rodziców, nauczycieli i samych uczniów.

    źródło: NKJP: Halina Czarnecka: Nie wszystkie mundurki do kosza, Mazowieckie To i Owo, 2008-09-04

    Od ubiegłego tygodnia obowiązuje rozporządzenie ministra finansów dające celnikom nowe uprawnienia.

    źródło: NKJP: (two): Na broń nie ma zgody, Dziennik Zachodni, 2003-02-12

    Proszę powiedzieć, panie ministrze, czy stać nas dzisiaj, patrząc ekonomicznie na zagadnienie, na dywersyfikację geograficzną dostaw ropy.

    źródło: NKJP: Stenogram z 64. posiedzenia Komisji Śledczej 20 kwietnia 2005 r.

    Przekonywałem ministrów, że dla mojego regionu potrzebne są fundusze, na przykład na budowę sal gimnastycznych.

    źródło: NKJP: Zygmunt Szych: Odejście posła, Gazeta Krakowska, 2001-12-14

    Premier poinformował ponadto, że w poniedziałek zlecił ministrom, aby w swoich resortach znaleźli środki z rezerw celowych, które będzie można przeznaczyć na walkę ze skutkami powodzi.

    źródło: NKJP: PAP, Polska The Times, 2010-05-25
  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. minister
    		 ministrowie
    		 ndepr
    ministry
    		 depr
    D. ministra
    		 ministrów
    C. ministrowi
    		 ministrom
    B. ministra
    		 ministrów
    N. ministrem
    		 ministrami
    Ms. ministrze
    		 ministrach
    W. ministrze
    		 ministrowie
    		 ndepr
    ministry
    		 depr
  • Składnia
    bez ograniczeń + minister +
    CZEGO
  • Pochodzenie

    internac.

    ang.

    fr. ministre

    niem. Minister

    z łac. minister 'sługa, służący, pomocnik, asystent'

    W znaczeniach staropolskich pożyczka bezpośrednio z łaciny

  • Skróty

    min.