doprawić (żartami) - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

uzupełnić dodatkowymi elementami, aby uatrakcyjnić lub uwiarygodnić coś

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

synonimy:

okrasić
przyprawić

	Jedno jest pewne - uwielbiał kiczowate kawałki. Napisał historię miłosną, doprawił ją sensacją i horrorem. źródło: NKJP: Roman Praszyński: Jajojad, 1988
	I tak już pieprzne kadry reżyser doprawił jeszcze smaczkami natury personalnej. źródło: NKJP: Jacek Szczerba: Gazeta Wyborcza, 1996-05-31
	Kiedy w programach telewizyjnych serial goni serial, kiedy ekran pełen jest tandety i szmiry, południowoamerykańskiej ckliwości i ckliwości północnoamerykańskiej, doprawionej dziarskością i optymizmem made in USA, [...] przypominam sobie „Fabiana” Ericha Kästnera. źródło: NKJP: Życie na niby, Dziennik Polski - Magazyn, 1999-11-19
	W jego pojęciu „godność” oznaczała majestat nakrochmalonego kołnierzyka, surową powściągliwość zachowania, trzymanie się na dystans wobec „pospólstwa”, co wprawdzie powinno być doprawione dobrotliwą ojcowską rubasznością. źródło: NKJP: Ryszard Wójcik: Coś się kończy, 1970, prasa

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	doprawiłem +(e)m doprawił	doprawiłam +(e)m doprawiła	doprawiłom +(e)m doprawiło	doprawiliśmy +(e)śmy doprawili	doprawiłyśmy +(e)śmy doprawiły
2 os.	doprawiłeś +(e)ś doprawił	doprawiłaś +(e)ś doprawiła	doprawiłoś +(e)ś doprawiło	doprawiliście +(e)ście doprawili	doprawiłyście +(e)ście doprawiły
3 os.	doprawił	doprawiła	doprawiło	doprawili	doprawiły

bezosobnik: doprawiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		doprawmy
2 os.	dopraw	doprawcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	doprawiłbym bym doprawił	doprawiłabym bym doprawiła	doprawiłobym bym doprawiło	doprawilibyśmy byśmy doprawili	doprawiłybyśmy byśmy doprawiły
2 os.	doprawiłbyś byś doprawił	doprawiłabyś byś doprawiła	doprawiłobyś byś doprawiło	doprawilibyście byście doprawili	doprawiłybyście byście doprawiły
3 os.	doprawiłby by doprawił	doprawiłaby by doprawiła	doprawiłoby by doprawiło	doprawiliby by doprawili	doprawiłyby by doprawiły

bezosobnik: doprawiono by

bezokolicznik: doprawić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: doprawiwszy

gerundium: doprawienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: doprawiony

odpowiednik aspektowy: doprawiać

Rz_osobowy

+

doprawić

+

CO + CZYM

Zob. prawić