doprawić (potrawę) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

poprawić smak potrawy, dodając do niej przyprawę

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Jedzenie i jego przygotowanie

przyprawy, smaki

synonimy:

przyprawić

doprawić danie, fasolkę, fasolówkę, kiełbaski, kurczaka, mięso, ryż, sałatę, ziemniaki, zupę; bimber, piwo; kolację
doprawić bazylią, chili, chrzanem, cukrem, curry, cytryną, czosnkiem, gałką muszkatołową, imbirem, kolendrą, koperkiem, lubczykiem, majerankiem, masłem, musztardą, octem winnym, oliwą, papryką, pietruszką, przecierem pomidorowym, przyprawami, solą i pieprzem, sosem sojowym, szafranem, szczypiorkiem, śmietaną, tymiankiem, ziołami; alkoholem, sokiem, żółtkami
doprawić do smaku
doprawić na słodko-kwaśny sposób
doprawić po góralsku
doprawić ciekawie, mocno, obficie, odpowiednio, smakowicie, suto, świetnie
chcieć doprawić
doprawić i poddusić, doprawić i pogotować, doprawić i okrasić tłuszczem, doprawić i wymieszać; przetrzeć przez sito i doprawić, zalać rosołem i doprawić, zmielić i doprawić

W lecie w stołówce, która karmi cała ekipę, podano chłodnik... [...] Na szczęście Bożena go doprawiła, był rewelacyjny.

źródło: NKJP: Sąsiad każdego człowieka, Dziennik Polski - Magazyn, 2004-03-19

Zastąp kaloryczne zupy chudymi rosołami, a żeberka wieprzowe kawałkiem cielęciny. Najlepiej doprawić je świeżymi ziołami, np. bazylią.

źródło: NKJP: Astrodieta, 2003, prasa

Ryż na sypko był już ugotowany, doprawiony pastą pomidorową; grzał się w piekarniku.

źródło: NKJP: Aleksander Minkowski: Szaleństwo Majki Skowron, 1996

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	doprawiłem +(e)m doprawił	doprawiłam +(e)m doprawiła	doprawiłom +(e)m doprawiło	doprawiliśmy +(e)śmy doprawili	doprawiłyśmy +(e)śmy doprawiły
2 os.	doprawiłeś +(e)ś doprawił	doprawiłaś +(e)ś doprawiła	doprawiłoś +(e)ś doprawiło	doprawiliście +(e)ście doprawili	doprawiłyście +(e)ście doprawiły
3 os.	doprawił	doprawiła	doprawiło	doprawili	doprawiły

bezosobnik: doprawiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		doprawmy
2 os.	dopraw	doprawcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	doprawiłbym bym doprawił	doprawiłabym bym doprawiła	doprawiłobym bym doprawiło	doprawilibyśmy byśmy doprawili	doprawiłybyśmy byśmy doprawiły
2 os.	doprawiłbyś byś doprawił	doprawiłabyś byś doprawiła	doprawiłobyś byś doprawiło	doprawilibyście byście doprawili	doprawiłybyście byście doprawiły
3 os.	doprawiłby by doprawił	doprawiłaby by doprawiła	doprawiłoby by doprawiło	doprawiliby by doprawili	doprawiłyby by doprawiły

bezosobnik: doprawiono by

bezokolicznik: doprawić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: doprawiwszy

gerundium: doprawienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: doprawiony

odpowiednik aspektowy: doprawiać

Rz_osobowy

+

doprawić

+

CO + (CZYM)

Zob. prawić