porzucić

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1. dobytek

  • 1.

    oddalić się z jakiegoś miejsca, zostawiając tam określone przedmioty i nie interesować się, co się z nimi dalej będzie działo
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

  • synonimy:  opuścić
    • złodzieje porzucili coś
    • porzucić auto, łup, samochód, zwłoki
    • natychmiast porzucić
    • porzucony sprzęt
    • porzucone domy, maszyny, pojazdy, wraki; psy
  • Przestępcy porzucili samochód na autostradzie w pobliżu miejscowości Grambow i dalej uciekali pieszo.

    źródło: KWSJP: Izabella Jachimska: Szturmem przez granicę, Super Express, 1998, nr 61

    [...] rodzice Jerzego porzucili Kielecczyznę i jako jedni z ostatnich osiedli w Mosinach.

    źródło: KWSJP: Bogdan Wasztyl: Wyścig, 1998

    Łabędzica porzuciła gniazdo z jajkami.

    źródło: NKJP: ATA: Nie będzie małych łabędzi, Echo Dnia, 2005-06-08

    Gdy Sowieci porzucili Mongolię w 1991 r., kraj pozostał bez paliw i przemysłowych towarów spożywczych oraz technicznych.

    źródło: KWSJP: Mongolia, prasa, 1997

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. porzucę
    porzucimy
    2 os. porzucisz
    porzucicie
    3 os. porzuci
    porzucą

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. porzuciłem
    +(e)m porzucił
    porzuciłam
    +(e)m porzuciła
    porzuciłom
    +(e)m porzuciło
    porzuciliśmy
    +(e)śmy porzucili
    porzuciłyśmy
    +(e)śmy porzuciły
    2 os. porzuciłeś
    +(e)ś porzucił
    porzuciłaś
    +(e)ś porzuciła
    porzuciłoś
    +(e)ś porzuciło
    porzuciliście
    +(e)ście porzucili
    porzuciłyście
    +(e)ście porzuciły
    3 os. porzucił
    porzuciła
    porzuciło
    porzucili
    porzuciły

    bezosobnik: porzucono

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. porzućmy
    2 os. porzuć
    porzućcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. porzuciłbym
    bym porzucił
    porzuciłabym
    bym porzuciła
    porzuciłobym
    bym porzuciło
    porzucilibyśmy
    byśmy porzucili
    porzuciłybyśmy
    byśmy porzuciły
    2 os. porzuciłbyś
    byś porzucił
    porzuciłabyś
    byś porzuciła
    porzuciłobyś
    byś porzuciło
    porzucilibyście
    byście porzucili
    porzuciłybyście
    byście porzuciły
    3 os. porzuciłby
    by porzucił
    porzuciłaby
    by porzuciła
    porzuciłoby
    by porzuciło
    porzuciliby
    by porzucili
    porzuciłyby
    by porzuciły

    bezosobnik: porzucono by

    bezokolicznik: porzucić

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: porzuciwszy

    gerundium: porzucenie

    imiesłów przymiotnikowy bierny: porzucony

    odpowiednik aspektowy: porzucać

  • Rzżywotny + porzucić +
    CO
  • Zob. rzucić