-
1.
książk. zmusić kogoś do zaakceptowania czyjegoś towarzystwa lub wystąpienia tej osoby w określonej roli -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia relacji międzyludzkich
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia -
Przemoc mu się skończyła. I wiedział, że ja to wiem. Jeśli do niedawna nie potrzebował ubiegać się o niczyją łaskę, będąc groźny, mogąc narzucić się siłą, to teraz leżał tutaj przede mną w swej męskości agresywnej, wściekłej, ale już pozbawionej szponów i zmuszonej szukać współczucia...
źródło: KWSJP: Witold Gombrowicz: Pornografia, 1960
W tym samym czasie król pruski zbroił swe regimenty, car Piotr zaś, zwycięzca spod Połtawy, sięgał po hegemonię w tej części Europy. On też w okresie najzajadlejszych walk z Sasami w dobie konfederacji tarnogrodzkiej narzucił się jako rozjemca między zwaśnionymi stronami.
źródło: KWSJP: Jarema Maciszewski: Szlachta polska i jej państwo, 1986
Polska od wielu lat toczyła wojny z zakonem krzyżackim. W 1420 r. narzucił się na rozjemcę w tym sporze król Zygmunt Luksemburczyk i przyznał Pomorze krzyżakom.
źródło: KWSJP: Maria Bogucka: Kazimierz Jagiellończyk, 1978
-
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. narzucę się
narzucimy się
2 os. narzucisz się
narzucicie się
3 os. narzuci się
narzucą się
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. narzuciłem się
+(e)m się narzucił
narzuciłam się
+(e)m się narzuciła
narzuciłom się
+(e)m się narzuciło
narzuciliśmy się
+(e)śmy się narzucili
narzuciłyśmy się
+(e)śmy się narzuciły
2 os. narzuciłeś się
+(e)ś się narzucił
narzuciłaś się
+(e)ś się narzuciła
narzuciłoś się
+(e)ś się narzuciło
narzuciliście się
+(e)ście się narzucili
narzuciłyście się
+(e)ście się narzuciły
3 os. narzucił się
narzuciła się
narzuciło się
narzucili się
narzuciły się
bezosobnik: narzucono się
Tryb rozkazujący
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. narzućmy się
2 os. narzuć się
narzućcie się
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. narzuciłbym się
bym się narzucił
narzuciłabym się
bym się narzuciła
narzuciłobym się
bym się narzuciło
narzucilibyśmy się
byśmy się narzucili
narzuciłybyśmy się
byśmy się narzuciły
2 os. narzuciłbyś się
byś się narzucił
narzuciłabyś się
byś się narzuciła
narzuciłobyś się
byś się narzuciło
narzucilibyście się
byście się narzucili
narzuciłybyście się
byście się narzuciły
3 os. narzuciłby się
by się narzucił
narzuciłaby się
by się narzuciła
narzuciłoby się
by się narzuciło
narzuciliby się
by się narzucili
narzuciłyby się
by się narzuciły
bezosobnik: narzucono by się
bezokolicznik: narzucić się
imiesłów przysłówkowy uprzedni: narzuciwszy się
gerundium: narzucenie się
liczba pojedyncza liczba mnoga M. narzucenie się
narzucenia się
D. narzucenia się
narzuceń się
C. narzuceniu się
narzuceniom się
B. narzucenie się
narzucenia się
N. narzuceniem się
narzuceniami się
Ms. narzuceniu się
narzuceniach się
W. narzucenie się
narzucenia się
odpowiednik aspektowy: narzucać się
-
Rzosobowy + narzucić się + 
-
Zob. rzucić
-
Rzosobowy + narzucić się +