dowalić (komuś psychicznie) - Wielki słownik języka polskiego PAN

Definicja

4.

pot. dokuczyć komuś, mówiąc coś bardzo nieprzyjemnego, ostro krytykując lub działając na jego szkodę

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Język

mówienie

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

Relacje znaczeniowe

synonimy:

przywalić

Połączenia

dowalić przeciwnikowi; katolikom, kościołowi; władzy
dowalić tekstem
chęć dowalenia

Cytaty

[...] Też z Nim rozmawiałem na bardzo poważne i trudne tematy (dla mnie), bo w towarzystwie, jak mi Eryk dowali jakimś tekstem, to tylko się można pod ziemię zapaść.

źródło: NKJP: Internet

Przyjedzie taki jeden z drugim, nawymyśla, nagada, a potem jeszcze napisze, opisze, dowali.

źródło: NKJP: Radosław Wiśniewski: List, który miał być relacją ze spotkań literackich u Moliera, ale po drodze zgubił znaczek i zniknął w niebycie, Zeszyty Poetyckie, 2010-10-23

Partnerzy w negocjacjach zachowują się racjonalnie do momentu pojawienia się negatywnych emocji. Wtedy przestają współpracować i są gotowi zrobić wszystko, żeby dowalić przeciwnikowi, bez względu na koszty.

źródło: NKJP: Wojciech Haman: Jak się nie kłócić, Polityka, 2008-12-13

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	dowalę	dowalimy
2 os.	dowalisz	dowalicie
3 os.	dowali	dowalą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dowaliłem +(e)m dowalił	dowaliłam +(e)m dowaliła	dowaliłom +(e)m dowaliło	dowaliliśmy +(e)śmy dowalili	dowaliłyśmy +(e)śmy dowaliły
2 os.	dowaliłeś +(e)ś dowalił	dowaliłaś +(e)ś dowaliła	dowaliłoś +(e)ś dowaliło	dowaliliście +(e)ście dowalili	dowaliłyście +(e)ście dowaliły
3 os.	dowalił	dowaliła	dowaliło	dowalili	dowaliły

bezosobnik: dowalono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		dowalmy
2 os.	dowal	dowalcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dowaliłbym bym dowalił	dowaliłabym bym dowaliła	dowaliłobym bym dowaliło	dowalilibyśmy byśmy dowalili	dowaliłybyśmy byśmy dowaliły
2 os.	dowaliłbyś byś dowalił	dowaliłabyś byś dowaliła	dowaliłobyś byś dowaliło	dowalilibyście byście dowalili	dowaliłybyście byście dowaliły
3 os.	dowaliłby by dowalił	dowaliłaby by dowaliła	dowaliłoby by dowaliło	dowaliliby by dowalili	dowaliłyby by dowaliły

bezosobnik: dowalono by

bezokolicznik: dowalić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: dowaliwszy

gerundium: dowalenie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	dowalenie	dowalenia
D.	dowalenia	dowaleń
C.	dowaleniu	dowaleniom
B.	dowalenie	dowalenia
N.	dowaleniem	dowaleniami
Ms.	dowaleniu	dowaleniach
W.	dowalenie	dowalenia

odpowiednik aspektowy: dowalać

Składnia

+

dowalić

+

KOMU + (CZYM)

Pochodzenie

Zob. walić