-
1.
pogard. daw. wyznawca islamu -
Zazwyczaj odnoszone do Turków i Tatarów.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
wierzenia i przesądy -
synonimy: bisurman
bisurmanin
mahometan
mahometanin
muslim
muzułmanin
-
Ponieważ walczył w słusznej sprawie i potykał się za wiarę, powinien bezapelacyjnie wygrać. A tymczasem pech, pohaniec spuszczał mu cięgi albo i sromotnie zabijał.
źródło: KWJP: Anna Brzezińska: Dwa ciała króla, Wysokie Obcasy, 2017-09-21
Kiedy Rzeczpospolita graniczyła z Tatarami, walcząc z nimi, musieliśmy ich rozumieć. Na pograniczu wciąż dochodziło do walk. Gdy taki nasz przodek się z jakim pohańcem za łby wzięli [...] zdarzało się, że potem szable rytualnie oblewali wodą.
źródło: KWJP: Krzysztof Jabłoński: Kogo wyłowić z fali uchodźców?, Gazeta Polska Codziennie, 2016-04-01
Mieszkańcy miasta, mając w pamięci poprzedni najazd i tragiczne skutki układów z pohańcami, tym razem bronili grodu dzielnie i ze straceńczą determinacją [...].
źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Ogród miłości, 2006
Myślę także, że filosemityzm, sympatia do Izraela moja i mojej całej rodziny pochodzi ze świadomości, że Izrael walczy z tym samym pohańcem, co nasi przodkowie w tej okolicy.
źródło: KWJP: Piotr Lisiewicz: Lot nad śmietnikiem, Nowe Państwo, 2011-05-02
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. pohaniec
pohańcy
ndepr pohańce
depr D. pohańca
pohańców
C. pohańcowi
pohańcom
B. pohańca
pohańców
N. pohańcem
pohańcami
Ms. pohańcu
pohańcach
W. pohańcu
pohańcy
ndepr pohańce
depr -
ukr. pohaneć 'nędznik, niegodziwiec, nikczemnik'