pohaniec

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1. muzułmanin

  • 1.

    pogard.  daw.  wyznawca islamu
  • Zazwyczaj odnoszone do Turków i Tatarów.

  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    wierzenia i przesądy

  • Ponieważ walczył w słusznej sprawie i potykał się za wiarę, powinien bezapelacyjnie wygrać. A tymczasem pech, pohaniec spuszczał mu cięgi albo i sromotnie zabijał.

    źródło: KWJP: Anna Brzezińska: Dwa ciała króla, Wysokie Obcasy, 2017-09-21

    Kiedy Rzeczpospolita graniczyła z Tatarami, walcząc z nimi, musieliśmy ich rozumieć. Na pograniczu wciąż dochodziło do walk. Gdy taki nasz przodek się z jakim pohańcem za łby wzięli [...] zdarzało się, że potem szable rytualnie oblewali wodą.

    źródło: KWJP: Krzysztof Jabłoński: Kogo wyłowić z fali uchodźców?, Gazeta Polska Codziennie, 2016-04-01

    Mieszkańcy miasta, mając w pamięci poprzedni najazd i tragiczne skutki układów z pohańcami, tym razem bronili grodu dzielnie i ze straceńczą determinacją [...].

    źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Ogród miłości, 2006

    Myślę także, że filosemityzm, sympatia do Izraela moja i mojej całej rodziny pochodzi ze świadomości, że Izrael walczy z tym samym pohańcem, co nasi przodkowie w tej okolicy.

    źródło: KWJP: Piotr Lisiewicz: Lot nad śmietnikiem, Nowe Państwo, 2011-05-02

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. pohaniec
    pohańcy
    ndepr
    pohańce
    depr
    D. pohańca
    pohańców
    C. pohańcowi
    pohańcom
    B. pohańca
    pohańców
    N. pohańcem
    pohańcami
    Ms. pohańcu
    pohańcach
    W. pohańcu
    pohańcy
    ndepr
    pohańce
    depr
  • ukr. pohaneć 'nędznik, niegodziwiec, nikczemnik'