-
2.
daw. kum - mężczyzna, z którym ktoś bywał w dobrych relacjach -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
synonimy: druh
kum I
kumoter
przyjaciel
-
- Oczytany mądrala Bielau - parsknął stając nad gramolącym się z piachu Reynevanem Jencz von Knobelsdorf, zwany Puchaczem, kmotr i familiant Sterczów. - Wyszczekany mądrala Bielau!
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kmotr
kmotrowie
kmotrzy
ndepr kmotry
depr D. kmotra
kmotrów
C. kmotrowi
kmotrom
B. kmotra
kmotrów
N. kmotrem
kmotrami
Ms. kmotrze
kmotrach
W. kmotrze
kmotrowie
kmotrzy
ndepr kmotry
depr -
psł. *kъmotrъ 'ojciec chrzestny'
Bańk wyprowadza psł. *kъmotrъ z łac. commartyr 'wspólnie z kimś świadczący', natomiast Mach i Rejz traktują formę męską jako wtórną w stosunku do psł. *kъmotra, z łac. commāter 'ta, która zastępuje matkę (przy chrzcie)'. Por. też kumoter