afrontować - Wielki słownik języka polskiego PAN

przest. okazać jakiejś osobie lekceważenie, które powoduje, że ta osoba czuje się urażona

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

[...] pod groźbą kar przestrzega się publiczność, aby nikt nie ważył się lżyć lub afrontować osób teatralnych.

źródło: Zygmunt Hübner: Bogusławski człowiek teatru, 1958 (books.google.pl)

Po kawiarniach i restauracjach afrontowano wojskowych, obrażano ich pamfletami przylepianymi na murach.

źródło: Julian Horoszkiewicz: Notatki z życia, 1957 (books.google.pl)

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	afrontowałem +(e)m afrontował	afrontowałam +(e)m afrontowała	afrontowałom +(e)m afrontowało	afrontowaliśmy +(e)śmy afrontowali	afrontowałyśmy +(e)śmy afrontowały
2 os.	afrontowałeś +(e)ś afrontował	afrontowałaś +(e)ś afrontowała	afrontowałoś +(e)ś afrontowało	afrontowaliście +(e)ście afrontowali	afrontowałyście +(e)ście afrontowały
3 os.	afrontował	afrontowała	afrontowało	afrontowali	afrontowały

bezosobnik: afrontowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę afrontował będę afrontować	będę afrontowała będę afrontować	będę afrontowało będę afrontować	będziemy afrontowali będziemy afrontować	będziemy afrontowały będziemy afrontować
2 os.	będziesz afrontował będziesz afrontować	będziesz afrontowała będziesz afrontować	będziesz afrontowało będziesz afrontować	będziecie afrontowali będziecie afrontować	będziecie afrontowały będziecie afrontować
3 os.	będzie afrontował będzie afrontować	będzie afrontowała będzie afrontować	będzie afrontowało będzie afrontować	będą afrontowali będą afrontować	będą afrontowały będą afrontować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		afrontujmy
2 os.	afrontuj	afrontujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	afrontowałbym bym afrontował	afrontowałabym bym afrontowała	afrontowałobym bym afrontowało	afrontowalibyśmy byśmy afrontowali	afrontowałybyśmy byśmy afrontowały
2 os.	afrontowałbyś byś afrontował	afrontowałabyś byś afrontowała	afrontowałobyś byś afrontowało	afrontowalibyście byście afrontowali	afrontowałybyście byście afrontowały
3 os.	afrontowałby by afrontował	afrontowałaby by afrontowała	afrontowałoby by afrontowało	afrontowaliby by afrontowali	afrontowałyby by afrontowały

bezosobnik: afrontowano by

bezokolicznik: afrontować

imiesłów przysłówkowy współczesny: afrontując

gerundium: afrontowanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: afrontujący

imiesłów przymiotnikowy bierny: afrontowany

+

afrontować

+

KOGO