spójnia

Punkty [...] są następujące: Poszanowanie demokracji wbrew alarmom, że zmierza do dyktatury [...]; obronność kraju; przeświadczenie o kulturowej spójni z Zachodem, zakorzenionej w łacińskiej formie chrześcijaństwa, a jednocześnie wolność od kompleksu w stosunku do wszystkiego, „co Francuz wymyśli”, tak typowego dla polskiej inteligencji.

źródło: NKJP: Marek Rostworowski: Mój głos [...], Gazeta Wyborcza, 1995-10-27

Kiedy uderzył w nią grom przedwczesnej śmierci najbliższego jej człowieka, umiała czynnie zaprzeczyć tezie o bezradności słowa w takich sytuacjach, szukając w słowie właśnie ratunku przed rozpaczą i przejmująco oddając w pięknym zbiorze „Biały rękopis” (1970) klimat autentycznej spójni dwojga bez reszty oddanych sobie istot.

źródło: NKJP: Ryszard Matuszewski: Alfabet: wybór z pamięci 90-latka, 2004

[...] u Lelewela istnieje szczególnie ścisła spójnia między dorobkiem uczonego-historyka, czynnego działacza politycznego i postawą życiową człowieka.

źródło: Helena Więckowska: Joachim Lelewel: uczony – polityk – człowiek, 1980

Zmiany w wychowaniu kobiet uczyniły je bardziej odpowiedzialnymi towarzyszkami życia mężów. Obecne związki z osobami podobnymi pod wieloma względami lub zmierzającymi do celów wyższych stały się pełne, zmierzające do spójni umysłowej, na której oboje skorzystają.

źródło: KWJP: Elwira Kamola: Czy były potrzebne zmiany w życiu kobiet?, Akant, 2016

[Aktualne] są jak na te czasy twierdzenia J.A. Komeńskiego, takie jak: „wykształcenie jest potrzebą życia” lub „każdy ma przyrodzony rozum, który czyni go zdolnym do uczenia się” i wiele innych mówiących o przydatności kształcenia [...], w którym spojnię tworzą: rozum, mowa i działanie.

źródło: Studia Comeniana et Historica, 1987 (books.google.pl)