blednieć - Wielki słownik języka polskiego PAN

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	bledniałem +(e)m bledniał	bledniałam +(e)m bledniała	bledniałom +(e)m bledniało	blednieliśmy +(e)śmy blednieli	bledniałyśmy +(e)śmy bledniały
2 os.	bledniałeś +(e)ś bledniał	bledniałaś +(e)ś bledniała	bledniałoś +(e)ś bledniało	blednieliście +(e)ście blednieli	bledniałyście +(e)ście bledniały
3 os.	bledniał	bledniała	bledniało	blednieli	bledniały

bezosobnik: bledniano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę bledniał będę blednieć	będę bledniała będę blednieć	będę bledniało będę blednieć	będziemy blednieli będziemy blednieć	będziemy bledniały będziemy blednieć
2 os.	będziesz bledniał będziesz blednieć	będziesz bledniała będziesz blednieć	będziesz bledniało będziesz blednieć	będziecie blednieli będziecie blednieć	będziecie bledniały będziecie blednieć
3 os.	będzie bledniał będzie blednieć	będzie bledniała będzie blednieć	będzie bledniało będzie blednieć	będą blednieli będą blednieć	będą bledniały będą blednieć

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		bledniejmy
2 os.	bledniej	bledniejcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	bledniałbym bym bledniał	bledniałabym bym bledniała	bledniałobym bym bledniało	blednielibyśmy byśmy blednieli	bledniałybyśmy byśmy bledniały
2 os.	bledniałbyś byś bledniał	bledniałabyś byś bledniała	bledniałobyś byś bledniało	blednielibyście byście blednieli	bledniałybyście byście bledniały
3 os.	bledniałby by bledniał	bledniałaby by bledniała	bledniałoby by bledniało	blednieliby by blednieli	bledniałyby by bledniały

bezosobnik: bledniano by

bezokolicznik: blednieć

imiesłów przysłówkowy współczesny: bledniejąc

gerundium: blednienie

imiesłów przymiotnikowy czynny: bledniejący

odpowiedniki aspektowe: zblednieć , poblednieć