-
daw.
rzeczy przeznaczone, żeby je jeść
-
-
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Jedzenie i jego przygotowanie
-
-
|
- [...] Mały, drobny, myszawy. Ale furda to! Grunt, że mi spiżę kradniecie i to jak wam powiadam, że jak was przyszłej nocy na tym złodziejstwie nakryję...
- To co?
źródło: Anna Brzezińska: Opowieści z Wilżyńskiej Doliny, 2002 (scribd.com)
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
spiża
|
spiże
|
|
| D. |
spiży
|
spiż
|
|
|
|
| C. |
spiży
|
spiżom
|
|
| B. |
spiżę
|
spiże
|
|
| N. |
spiżą
|
spiżami
|
|
| Ms. |
spiży
|
spiżach
|
|
| W. |
spiżo
|
spiże
|
|
Inne uwagi
Zwykle lp
-
st.pol.
Zapożyczenie ze śr.-w.-niem. spîse (dziś niem. Speise) 'jadło, pożywienie' < łac. expēnsa (pecūnia) 'wydatek, koszt'. Możliwe pośrednictwo st.czes. spížě 'prowiant'.
CHRONOLOGIZACJA:
1428,
SStp
Data ostatniej modyfikacji: 07.10.2025