osmęcić - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

daw. spowodować, że czemuś zaczął towarzyszyć smutny nastrój

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

emocje i uczucia

Reszta biesiadników [...] pomyślała, że ten cień człowieka osmęci im radość jedzenia.

źródło: NKJP: Zofia Kossak: Błogosławiona wina, 1953

Żałość kirem osmęciła tegoroczne imieniny małżonki mej Doroty.

źródło: Franciszek Fenikowski: Smok króla Augusta, 1961 (books.google.pl)

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	osmęciłem +(e)m osmęcił	osmęciłam +(e)m osmęciła	osmęciłom +(e)m osmęciło	osmęciliśmy +(e)śmy osmęcili	osmęciłyśmy +(e)śmy osmęciły
2 os.	osmęciłeś +(e)ś osmęcił	osmęciłaś +(e)ś osmęciła	osmęciłoś +(e)ś osmęciło	osmęciliście +(e)ście osmęcili	osmęciłyście +(e)ście osmęciły
3 os.	osmęcił	osmęciła	osmęciło	osmęcili	osmęciły

bezosobnik: osmęcono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		osmęćmy
2 os.	osmęć	osmęćcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	osmęciłbym bym osmęcił	osmęciłabym bym osmęciła	osmęciłobym bym osmęciło	osmęcilibyśmy byśmy osmęcili	osmęciłybyśmy byśmy osmęciły
2 os.	osmęciłbyś byś osmęcił	osmęciłabyś byś osmęciła	osmęciłobyś byś osmęciło	osmęcilibyście byście osmęcili	osmęciłybyście byście osmęciły
3 os.	osmęciłby by osmęcił	osmęciłaby by osmęciła	osmęciłoby by osmęciło	osmęciliby by osmęcili	osmęciłyby by osmęciły

bezosobnik: osmęcono by

bezokolicznik: osmęcić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: osmęciwszy

gerundium: osmęcenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: osmęcony

odpowiednik aspektowy: osmęcać

+

osmęcić

+

CO