spłonić - Wielki słownik języka polskiego PAN

książk. spowodować, że czyjaś twarz stała się czerwona pod wpływem silnych emocji

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Określenia fizyczności człowieka

wygląd

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

emocje i uczucia

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

kolory i światło

	synonimy:	zapłonić
	hiperonimy:	zaczerwienić zarumienić

- One mogły być z tobą w sposób, który mnie nie był dany - zaczęła Elayne i zakrztusiła się, a rumieniec spłonił jej twarz.

źródło: Internet: nemaloknig.net

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	spłoniłem +(e)m spłonił	spłoniłam +(e)m spłoniła	spłoniłom +(e)m spłoniło	spłoniliśmy +(e)śmy spłonili	spłoniłyśmy +(e)śmy spłoniły
2 os.	spłoniłeś +(e)ś spłonił	spłoniłaś +(e)ś spłoniła	spłoniłoś +(e)ś spłoniło	spłoniliście +(e)ście spłonili	spłoniłyście +(e)ście spłoniły
3 os.	spłonił	spłoniła	spłoniło	spłonili	spłoniły

bezosobnik: spłoniono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		spłońmy
2 os.	spłoń	spłońcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	spłoniłbym bym spłonił	spłoniłabym bym spłoniła	spłoniłobym bym spłoniło	spłonilibyśmy byśmy spłonili	spłoniłybyśmy byśmy spłoniły
2 os.	spłoniłbyś byś spłonił	spłoniłabyś byś spłoniła	spłoniłobyś byś spłoniło	spłonilibyście byście spłonili	spłoniłybyście byście spłoniły
3 os.	spłoniłby by spłonił	spłoniłaby by spłoniła	spłoniłoby by spłoniło	spłoniliby by spłonili	spłoniłyby by spłoniły

bezosobnik: spłoniono by

bezokolicznik: spłonić

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

spłoniwszy

gerundium: spłonienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: spłoniony

odpowiednik aspektowy: płonić

+

spłonić

+

CO