chybcikiem

Chwytaj, co się da, i dymaj pod samym płotem, tak chybcikiem, przy ziemi, wskocz w te słoneczniki, a stamtąd chodu.

źródło: NKJP: Jerzy Krzysztoń: Wielbłąd na stepie, 1978

[...] pochowają go bez słowa, chybcikiem przyklepując ziemię naprędce rzuconą na trumnę [...].

źródło: NKJP: Andrzej Żor: Jedenaście dialogów z porcelanową filiżanką w tle, 2009

[...] ludzie spojrzeli w innym świetle, z innej perspektywy na miejsce, które dotychczas mijali chybcikiem.

źródło: NKJP: Magda Huzarska-Szumiec: Celebracja życia, Gazeta Krakowska, 2005-06-24