Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | tatuńcia |
tatuńcie |
ndepr |
| tatuńcie |
depr | ||
| D. | tatuńci |
tatuńciów |
|
| C. | tatuńci |
tatuńciom |
|
| B. | tatuńcię |
tatuńciów |
|
| N. | tatuńcią |
tatuńciami |
|
| Ms. | tatuńci |
tatuńciach |
|
| W. | tatuńciu |
tatuńcie |
ndepr |
| tatuńcie |
depr |
Pochodzenie
Definicja
Noty o użyciu
Używane także na określenie mężczyzny, który nie spłodził sam dziecka, ale prawnie uznał za swoje dziecko innych ludzi i wychowuje je jak swoje własne dziecko.
Używane także jako zwrot do teścia.
Kwalifikacja tematyczna
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Rodzina członkowie rodziny
Relacje znaczeniowe
Cytaty
|
– Takie ma i życie, ten twój tatuńcia – wzdycha ciotuleńka, bo wciąż jest w smętnym nastroju. źródło: Zbigniew Żakiewicz: Gorycz i sól morza, 2000 (pdf-x.pl) |
|
|
Prawdopodobnie ten tatuńcia szmira był jakimś komunistycznym urzędnikiem i tak się dał we znaki miejscowym, że z przyjemnością go zatłukli. źródło: Internet: telewizjarepublika.pl |
Składnia
|
+ | tatuńcia | + |
(CZYJ)
|