UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

rozgniewany

2 połowa XIV w., SStp

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

Zob. gniew

1.a człowiek

taki, który zaczął odczuwać wzburzenie i dlatego reaguje w sposób gwałtowny

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka emocje i uczucia

synonimy:

zagniewany

	Rozgniewany był na syna za lekkomyślne oddalenie się z farmy. źródło: NKJP: Alfred Szklarski: Tomek w krainie kangurów, 1957
	Kilka dni tylko moja matka pełniła ciężką służbę, za jakieś drobne przewinienie rozgniewana pani zbiła ją strasznie. źródło: NKJP: Halina Rudnicka: Uczniowie Spartakusa, 1951
	Rozgniewany o jakiś żart przyjaciela Jaśko jednym ciosem miecza zabrał mu życie. źródło: NKJP: Klasztorna studnia, Dziennik Polski, 2001-02-13
	Wujkowie zakręcają sobie wąsy, rozgniewani na Boga, że ukradł im siostrzenicę. źródło: NKJP: Dawid Kornaga: Gangrena, 2005

właściwy komuś, kto zaczął odczuwać wzburzenie i reaguje w sposób gwałtowny

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka emocje i uczucia

synonimy:

zagniewany

Przywołał on winowajcę przed swoje oblicze i skarcił rozgniewanym głosem [...].

źródło: NKJP: Zenon Kosidowski: Opowieści biblijne, 1963

Starszy pan wstał i z rozgniewaną miną ruszył do domu.

źródło: NKJP: Marek Krajewski: Widma w mieście Breslau, 2005

Jego wzrok był rozgniewany, nastrój zmienny, silne napięcie psychoruchowe wywoływało chaos myślowy.

źródło: Beata Pałucka: Opis i analiza przypadku dziecka z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej (szkolnictwo.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 03.10.2018