UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

sztorcem

Chronologizacja

Zob. sztorc

Odmiana

część mowy: przysłówek

Pochodzenie

Od: sztorc

Definicja

tak, że tworzy kąt prosty z jakąś płaszczyzną i jest skierowane węższą stroną do góry

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości przestrzeni ułożenie względem siebie

Relacje znaczeniowe

synonimy:  na sztorc

Połączenia

  • postawić coś; stanąć/stać sztorcem

Cytaty

Jeździec stęknął z bólu i stoczył się wprost na postawiony sztorcem nóż.

źródło: NKJP: Iwona Surmik: Smoczy pakt, 2003

Wyjęte z solanki oscypki ociekają dobę, a jak ociekną, wkłada się je do dymu sztorcem, żeby się trzy, cztery dni wędziły.

źródło: NKJP: Jagienka Wilczak: Oscypek szczypany, Polityka, 2001-10-27

[...] czułem się jak astronauta w komorze próżniowej - jechałem, nie wiedząc, gdzie mam głowę, gdzie nogi, to wóz stawał sztorcem, jakby startując w niebo, to leciał w bezdenną przepaść.

źródło: NKJP: Ryszard Kapuściński: Kołyma, mgła i mgła, Gazeta Wyborcza, 1992-11-21

Frazeologizmy

ktoś staje okoniem
ktoś staje sztorcem
ktoś stawia się sztorcem
ktoś stanął okoniem
ktoś stanął sztorcem
ktoś postawił się sztorcem
Data ostatniej modyfikacji: 30.08.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json