UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

wystarczająco

Chronologizacja

1919, SJPWar

Pochodzenie

Zob. starczyć

Definicja

to, o czym mowa, ma daną cechę w takim stopniu, że mówiący sądzi, że większy nie jest potrzebny

Kategoria znaczeniowa

wykładnik stopnia cechy

Relacje znaczeniowe

(quasi)synonimy:  dostatecznie II, dosyć II, dość I, dość III
sprzeczne:  niewystarczająco

Cytaty

Przecież pan już go znał wystarczająco dobrze.

źródło: NKJP: Teresa Torańska: Oni, 1997

Teraz czułem się wystarczająco bezpieczny.

źródło: NKJP: Stanisław Mrożek: Opowiadania 1974-1979, 1995

Powitanie z ojcem nie było może zbyt wylewne z jego strony, ale wystarczająco wymowne, bym nabrał przekonania,że temat zegarka już nigdy do naszych rozmów nie wróci.

źródło: NKJP: Jeremi Przybora: Przymknięte oko opaczności, 1995

Przecież wiedźma zamknęła biednego Jasia w szopie i codziennie musiał wysuwać paluszek przez kratę, żeby mogła się przekonać, czy już go wystarczająco utuczyła.

źródło: NKJP: Stefan Leder, Witold Leder: Czerwona nić. Ze wspomnień i prac rodziny Lederów, 2005

Uważałem, że trzech wieszczów znam wystarczająco ze szkoły i ze słyszenia.

źródło: NKJP: Stanisław Dygat: Jezioro Bodeńskie, 1995

Odmiana

część mowy: operator metapredykatywny

podklasa: operator gradacji

Składnia

wystarczająco _
Przym. st. równy, Przysł. st. równy, Cz. - cecha stopniowalna
szyk: z Przym. i Przysł. stały: antepozycja
z Cz. zmienny: antepozycja lub postpozycja
Data ostatniej modyfikacji: 29.01.2019
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json