UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

dziwować się

2 połowa XIV w., SStp

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dziwowałem się +(e)m się dziwował	dziwowałam się +(e)m się dziwowała	dziwowałom się +(e)m się dziwowało	dziwowaliśmy się +(e)śmy się dziwowali	dziwowałyśmy się +(e)śmy się dziwowały
2 os.	dziwowałeś się +(e)ś się dziwował	dziwowałaś się +(e)ś się dziwowała	dziwowałoś się +(e)ś się dziwowało	dziwowaliście się +(e)ście się dziwowali	dziwowałyście się +(e)ście się dziwowały
3 os.	dziwował się	dziwowała się	dziwowało się	dziwowali się	dziwowały się

bezosobnik: dziwowano się

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę się dziwował będę się dziwować	będę się dziwowała będę się dziwować	będę się dziwowało będę się dziwować	będziemy się dziwowali będziemy się dziwować	będziemy się dziwowały będziemy się dziwować
2 os.	będziesz się dziwował będziesz się dziwować	będziesz się dziwowała będziesz się dziwować	będziesz się dziwowało będziesz się dziwować	będziecie się dziwowali będziecie się dziwować	będziecie się dziwowały będziecie się dziwować
3 os.	będzie się dziwował będzie się dziwować	będzie się dziwowała będzie się dziwować	będzie się dziwowało będzie się dziwować	będą się dziwowali będą się dziwować	będą się dziwowały będą się dziwować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		dziwujmy się
2 os.	dziwuj się	dziwujcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dziwowałbym się bym się dziwował	dziwowałabym się bym się dziwowała	dziwowałobym się bym się dziwowało	dziwowalibyśmy się byśmy się dziwowali	dziwowałybyśmy się byśmy się dziwowały
2 os.	dziwowałbyś się byś się dziwował	dziwowałabyś się byś się dziwowała	dziwowałobyś się byś się dziwowało	dziwowalibyście się byście się dziwowali	dziwowałybyście się byście się dziwowały
3 os.	dziwowałby się by się dziwował	dziwowałaby się by się dziwowała	dziwowałoby się by się dziwowało	dziwowaliby się by się dziwowali	dziwowałyby się by się dziwowały

bezosobnik: dziwowano by się

bezokolicznik: dziwować się

imiesłów przysłówkowy współczesny: dziwując się

gerundium: dziwowanie się

imiesłów przymiotnikowy czynny: dziwujący się

Zob. dziwić

książk.

dziwić się

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka emocje i uczucia

synonimy:

dziwić się

	- Dziwna wiosna - powiedział. [...] - Co roku ludzie dziwują się wiośnie, latu, zimie. Widocznie tak już musi być. źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Kronika wypadków miłosnych, 1974
	Nie jest przecież tą młodą kierowniczką z sąsiedniej szkoły ośmioklasowej, która spokojnym [...] głosem [...] daje wskazówki starszej koleżance i dziwuje się, że taką „błahą” sprawę trzeba aż w telewizji pokazywać. źródło: NKJP: Ryszard Wójcik: Coś się kończy, Miesięcznik Literacki, 1990
	- Dlaczego tutaj się nie kradnie? - dziwował się mój ojciec. źródło: NKJP: Jerzy Trammer: Sumienie, Gazeta Wyborcza, 1995-12-15
	Ja zaś musiałem przekroczyć bramę życia, dziwując się, że istnieją za nią jeszcze większe, nieznane wody [...]. źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Uczeń czarnoksiężnika, 2003

Data ostatniej modyfikacji: 09.03.2018