UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

bezspornie

Chronologizacja

1838, M. Grabowski, Literatura i krytyka, books.google.pl

Pochodzenie

Zob. bezsporny

Definicja

mówiący sądzi, że to, co o czymś powiedział, jest sądem prawdziwym, i że nie ma nic, co powodowałoby, że ktoś mógłby sądzić inaczej

Noty o użyciu

komentarz przyrematyczny

Kategoria znaczeniowa

wykładnik oceny prawdziwości sądu

Relacje znaczeniowe

(quasi)synonimy:  bezsprzecznie, niewątpliwie, oczywiście

Cytaty

Krótka scenka między Marylą a Frankerem bezspornie świadczy, że istotnie stało się coś ważnego.

źródło: NKJP: Jerzy Broszkiewicz: Doktor Twardowski, 1981

A badania DNA, które bezspornie potwierdziły ich autentyczność, nie przesądzają sprawy?

źródło: NKJP: Ernest Skalski, Aleksander Achmatowicz, Wsiewołod Czaplin: Był car, Gazeta Wyborcza, 1998-07-17

Dla mnie przyniosłoby to bezspornie pozytywne skutki, ale nie wiem, czy nie odbiłoby się niekorzystnie na wielu decyzjach podjętych bez mego udziału.

źródło: NKJP: Teresa Torańska: Oni, 1997

Inicjatorem powołania Komisji Spraw Ustrojowych przy Prezesie Rady Ministrów (dalej: KSU) był bezspornie prof. Stanisław Grabski, ale utworzenie takiego ciała pozostawało w pełnej zgodności z ówczesnymi zamysłami premiera [...].

źródło: NKJP: Eugeniusz Duraczyński: Rząd polski na uchodźstwie 1939-1345. Organizacja, personalia, polityka, 1993

Natomiast moje miejsce jest bezspornie tutaj.

źródło: NKJP: Inga Iwasiów: Bambino, 2008

Odmiana

część mowy: partykuła

podklasa: epistemiczna

Składnia

bezspornie _
ograniczenia zakresu użycia:
nie: w Zd. rozk., pyt.
szyk: neutralna antepozycja
Data ostatniej modyfikacji: 20.03.2019
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json