UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

sztorc

Chronologizacja

1614, Kart XVII-XVIII

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. sztorc
sztorce
D. sztorcu
sztorców
C. sztorcowi
sztorcom
B. sztorc
sztorce
N. sztorcem
sztorcami
Ms. sztorcu
sztorcach
W. sztorcu
sztorce

Pochodzenie

ukr. storč (przysłówek) 'wgórę, sztorcem, dęba'

Od: ukr. (dial.) storčaty 'wystawać ponad coś' tożsamego z pol. sterczeć (por.).

Definicja

przest. 
krawędź - miejsce, w którym stykają się dwie sąsiadujące powierzchnie

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości przestrzeni miejsce i jego usytuowanie w przestrzeni

Relacje znaczeniowe

synonimy:  krawędź, rant

Cytaty

Na sztorcach czterech zacięć widnieją: a) data 1552, b) gmerk złotnika [...].

źródło: Biuletyn Historii Sztuki i Kultury, 1954 (SJPDor)

Poszedł kawałek szosą ku Gdyni i dość niespodzianie natknął się w pewnym miejscu na zaporę z szyn wbitych skośnie sztorcami w kierunku gdańskiej granicy.

źródło: Edwin Jędrkiewicz: Daimonion ti, 1962 (books.google.pl)

[...] wkopuje się do ziemi w odległości 80–100 cm dwa słupy o średnicy kilkunastu cm, które mają w sztorcu wykonane prostopadłościenne wycięcia, ustawione naprzeciwko siebie.

źródło: Schedae Etnographicae, 1963 (books.google.pl)

Frazeologizmy

ktoś staje okoniem
ktoś staje sztorcem
ktoś stawia się sztorcem
ktoś stanął okoniem
ktoś stanął sztorcem
ktoś postawił się sztorcem
na sztorc
Data ostatniej modyfikacji: 16.05.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json