UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

pokarać

Chronologizacja

1455, SStp

Pochodzenie

Zob. karać

1. grzywną

Definicja

przest.

ukarać

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Prawo i łamanie prawa więzienie i kara

Relacje znaczeniowe

	synonimy:	ukarać
	antonimy:	nagrodzić

Połączenia

Bozia, Bóg; los pokarał kogoś
pokarać za grzechy

Cytaty

	W razie schwytania winowajcy w momencie zamachu, ojciec, brat porywanej albo ich zastępcy mieli obowiązek mieczem zuchwalca pokarać lub obatożyć, co było despektem gorszym niż śmierć. źródło: NKJP: Zofia Kossak: Błogosławiona wina, 1953
	Nie brakuje tych, którzy pragną poświęcić swoje życie, którzy są owładnięci niebywałym fanatyzmem, by tylko pokarać i upokorzyć wielką Amerykę [...]. źródło: NKJP: Piotr Kurek: Strach odżył na nowo, Polska Głos Wielkopolski, 2006-08-11
	[...] sąd pokarał grzywną za przekroczenie prędkości. źródło: Internet: forumprawne.org
	[...] jeden Bóg ma sposoby na sprawiedliwe pokaranie tak bezmyślnych zbrodni! źródło: NKJP: Beata Obertyńska: W domu niewoli, 2005

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	pokarzę	pokarzemy
2 os.	pokarzesz	pokarzecie
3 os.	pokarze	pokarzą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pokarałem +(e)m pokarał	pokarałam +(e)m pokarała	pokarałom +(e)m pokarało	pokaraliśmy +(e)śmy pokarali	pokarałyśmy +(e)śmy pokarały
2 os.	pokarałeś +(e)ś pokarał	pokarałaś +(e)ś pokarała	pokarałoś +(e)ś pokarało	pokaraliście +(e)ście pokarali	pokarałyście +(e)ście pokarały
3 os.	pokarał	pokarała	pokarało	pokarali	pokarały

bezosobnik: pokarano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		pokarzmy
2 os.	pokarz	pokarzcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pokarałbym bym pokarał	pokarałabym bym pokarała	pokarałobym bym pokarało	pokaralibyśmy byśmy pokarali	pokarałybyśmy byśmy pokarały
2 os.	pokarałbyś byś pokarał	pokarałabyś byś pokarała	pokarałobyś byś pokarało	pokaralibyście byście pokarali	pokarałybyście byście pokarały
3 os.	pokarałby by pokarał	pokarałaby by pokarała	pokarałoby by pokarało	pokaraliby by pokarali	pokarałyby by pokarały

bezosobnik: pokarano by

bezokolicznik: pokarać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: pokarawszy

gerundium: pokaranie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	pokaranie	pokarania
D.	pokarania	pokarań
C.	pokaraniu	pokaraniom
B.	pokaranie	pokarania
N.	pokaraniem	pokaraniami
Ms.	pokaraniu	pokaraniach
W.	pokaranie	pokarania

imiesłów przymiotnikowy bierny: pokarany

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	pokarany	pokarany	pokarany	pokarane	pokarana
D.	pokaranego	pokaranego	pokaranego	pokaranego	pokaranej
C.	pokaranemu	pokaranemu	pokaranemu	pokaranemu	pokaranej
B.	pokaranego	pokaranego	pokarany	pokarane	pokaraną
N.	pokaranym	pokaranym	pokaranym	pokaranym	pokaraną
Ms.	pokaranym	pokaranym	pokaranym	pokaranym	pokaranej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	pokarani	pokarani	pokarane	pokarane
D.	pokaranych	pokaranych	pokaranych	pokaranych
C.	pokaranym	pokaranym	pokaranym	pokaranym
B.	pokaranych	pokaranych	pokaranych	pokarane
N.	pokaranymi	pokaranymi	pokaranymi	pokaranymi
Ms.	pokaranych	pokaranych	pokaranych	pokaranych

odpowiednik aspektowy: karać

Składnia

	+	pokarać	+	KOGO + (za CO) + (CZYM)
	+	pokarać	+	CO + (CZYM)

2. buntowników

Definicja

ukarać wiele osób jedną po drugiej

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Prawo i łamanie prawa więzienie i kara

Cytaty

Królowi z ogromnym trudem udało się zmusić wojska do marszu ze Lwowa na Ukrainę: wypłacił część żołdu pod zastaw klejnotów, pokarał stryczkiem 80 zbuntowanych z oddziałów piechoty (a zbuntowała się nawet jego gwardia), zagroził dziesiątkowaniem rot.

źródło: NKJP: W zgodzie ze „starym polskim urządzeniem”, Dziennik Polski, 2000-11-17

Legenda głosi, że cywilizacja minojska osiągnęła na wyspie taki poziom rozwoju, że wpędziła mieszkańców w wielką pychę. Bogowie pokarali wtedy ludzi, zsyłając erupcję wulkanu, trzęsienie ziemi i falę morską, która zmiotła miasta kreteńskie i zawróciła bieg Nilu w Egipcie.

źródło: NKJP: Włodzimierz Kupisz: Na Wyspie Wiatrów, Dziennik Łódzki, 2005-10-01

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	pokarzę	pokarzemy
2 os.	pokarzesz	pokarzecie
3 os.	pokarze	pokarzą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pokarałem +(e)m pokarał	pokarałam +(e)m pokarała	pokarałom +(e)m pokarało	pokaraliśmy +(e)śmy pokarali	pokarałyśmy +(e)śmy pokarały
2 os.	pokarałeś +(e)ś pokarał	pokarałaś +(e)ś pokarała	pokarałoś +(e)ś pokarało	pokaraliście +(e)ście pokarali	pokarałyście +(e)ście pokarały
3 os.	pokarał	pokarała	pokarało	pokarali	pokarały

bezosobnik: pokarano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		pokarzmy
2 os.	pokarz	pokarzcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pokarałbym bym pokarał	pokarałabym bym pokarała	pokarałobym bym pokarało	pokaralibyśmy byśmy pokarali	pokarałybyśmy byśmy pokarały
2 os.	pokarałbyś byś pokarał	pokarałabyś byś pokarała	pokarałobyś byś pokarało	pokaralibyście byście pokarali	pokarałybyście byście pokarały
3 os.	pokarałby by pokarał	pokarałaby by pokarała	pokarałoby by pokarało	pokaraliby by pokarali	pokarałyby by pokarały

bezosobnik: pokarano by

bezokolicznik: pokarać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: pokarawszy

gerundium: pokaranie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	pokaranie	pokarania
D.	pokarania	pokarań
C.	pokaraniu	pokaraniom
B.	pokaranie	pokarania
N.	pokaraniem	pokaraniami
Ms.	pokaraniu	pokaraniach
W.	pokaranie	pokarania

imiesłów przymiotnikowy bierny: pokarany

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	pokarany	pokarany	pokarany	pokarane	pokarana
D.	pokaranego	pokaranego	pokaranego	pokaranego	pokaranej
C.	pokaranemu	pokaranemu	pokaranemu	pokaranemu	pokaranej
B.	pokaranego	pokaranego	pokarany	pokarane	pokaraną
N.	pokaranym	pokaranym	pokaranym	pokaranym	pokaraną
Ms.	pokaranym	pokaranym	pokaranym	pokaranym	pokaranej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	pokarani	pokarani	pokarane	pokarane
D.	pokaranych	pokaranych	pokaranych	pokaranych
C.	pokaranym	pokaranym	pokaranym	pokaranym
B.	pokaranych	pokaranych	pokaranych	pokarane
N.	pokaranymi	pokaranymi	pokaranymi	pokaranymi
Ms.	pokaranych	pokaranych	pokaranych	pokaranych

Składnia

pokarać

KOGO + (CZYM)

3. kogoś

Definicja

używane do opisania sytuacji, w której ktoś doświadczył czegoś nieprzyjemnego, co w opinii mówiącego było sprawiedliwą konsekwencją niewłaściwego zachowania tej osoby

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające

Cytaty

Przez trzy dni i trzy noce siedział na werandzie z widokiem na Giewont, bo położyć się nie mógł [...]. Mówi, że jeszcze dzisiaj skóra jakby za ciasna.
- Pokarało cię, boś nie przyszedł, jak na kawę wołałam - wtrąca żona.

źródło: NKJP: Aneta Augustyn: Zemsta Stalina, Gazeta Wyborcza, 1994-07-19

Tylko nie planuj jazdy na nartach, mnie pokarało za takie plany i skręciłam kostkę na spacerze.

źródło: NKJP: Internet

[...] nie dość, że nas pokarało brakiem prezydenta, to jeszcze mrozem i śniegiem [...].

źródło: NKJP: Karina Obara: Zima daje w kość, Gazeta Pomorska, 2010-01-14

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
3 os.	pokarze

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
3 os.			pokarało

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
3 os.			pokarałoby

bezokolicznik: pokarać

Składnia

Ø	+	pokarać	+	KOGO + (CZYM)
Ø	+	pokarać	+	KOGO + (za CO)

Data ostatniej modyfikacji: 06.06.2018