UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

aj

Chronologizacja

2 połowa XIV w., SStp

Odmiana

część mowy: wykrzyknik

Pochodzenie

Wykrzyknik pochodzenia dźwiękonaśladowczego, istniejący również w innych językach (gdzie powstał najpewniej niezależnie).

Definicja

wyraz służący do uzewnętrznienia reakcji nadawcy na jakieś nagłe i niemiłe dla niego zdarzenie lub sytuację

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka zachowania emocjonalne

Cytaty

- Więc mówię do Reginy: „Regina, dolej wody.” I wtedy się dopiero okazało, że nie ma do czego dolewać. Aj, co za kłopot. Aj, co za wstyd.

źródło: NKJP: Bogdan Wojdowski: Chleb rzucony umarłym, 1971

Dobrze, dobrze, że tak, się skończyło, myśli, niechcący włącza w prysznicu opcję masaż, dużo cienkich strumyczków, ostrych jak igły, aj!

źródło: NKJP: Marek Kochan: Plac zabaw, 2007

Można! - oświadczył mężnie pan Prezydent i wyciągnął rękę, przy czym zdecydowanym ruchem odwinął rękaw marynarki i koszuli. Ledwie to jednak zrobił, krzyknął przeraźliwie: - Aj! Aj ! To boli!

źródło: NKJP: Maria Krüger: Karplcia, 1959

Data ostatniej modyfikacji: 14.12.2015
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json